24 Φεβ 2008

στη χιονισμένη Σελένα

Το Σάββατο 24/2 με μια μικρή παρέα συγχωριανών επισκεφθήκαμε για πεζοπορεία τη χιονισμένη Σελένα, το ψηλό βουνό που βρίσκεται νοτιοδυτικά του Βραχασίου και χωρίζει την περιοχή μας από το Οροπέδιο Λασιθίου. Τα χιόνια βέβαια δεν είχαν λιώσει και πραγματικά ευχαριστηθήκαμε την τετράωρη πεζοπορία μέσα στο χιονισμένο τοπίο. Στη συνέχεια, και μετά την απαραίτητη στάση για κονιάκ, ρακή, σταφίδες, χορτοπιτες κλπ, μπήκαμε στο αζιλακόδασος το οποίο ήταν επίσης χιονισμένο και μαγευτικό. Οι φωτογραφίες που τραβήξαμε είναι πολλές, γι΄ αυτό τις δημοσιεύω σε δύο εγγραφές. Το μόνο που μπορώ να πω παραπέρα είναι ότι για μια ακόμα φορά νοιώθω πολύ τυχερός που ζω σ΄ αυτόν τον όμορφο τόπο και που μπορούμε να τον χαιρόμαστε με ελευθερία και ειρήνη.

Η κορυφή της Σελένας:με τον πρόεδρο του πολ. συλλόγου Βραχασίου Δ. Κυριακάκη, μπροστά από ένα τεράστιο αζίλακα:Ίχνη περαστικού λαγού στο χιόνι:
με το φίλο μου τον Γιώργο στο χιονισμένο τοπίο:

από την πεζοπορεία:
η χιονισμένη πλαγιά του βουνού με βράχια, πρίνους και ομίχλη:
τα χωριά Κράσι και Αβδού όπως φαίνονται από τη Σελένα. Στο βάθος διακρίνονται οι εκσκαφές για το φράγμα Αποσελέμη:

10 σχόλια:

  1. Απίστευτες φώτο!!!
    (ναι, εννοείται, κι εγώ ζηλεύω).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. χεχε...και που να δείτε και αυτές μέσα από το δάσος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Όμορφα!
    Μανουσάκη, ξέρεις τι σημαίνει το όνομά σου εδώ στην ήπειρο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. "...νοιώθω πολύ τυχερός που ζω σ΄ αυτόν τον όμορφο τόπο και που μπορούμε να τον χαιρόμαστε με ελευθερία και ειρήνη."

    ki ego niotho poly sigkinimenos apo autes tis grammes :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δήμητρα, περιμένω με ενδιαφέρον να μάθω. Εδώ πάντως τα μανουσάκια είναι λουλούδια που βγαίνουν το χειμώνα.

    Κωνσταντίνε, καταλαβαίνω τι εννοείς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. α , αυτά εννοούσα και γώ, τα μανουσάκια που είναι γεμάτο το δάσος τέτοια εποχή , και μοσχοβολάει ο τόπος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ζηλεύω! Σε μας χιόνισε και ρύπανε, δεν χιόνισε να καθαρίσει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ανώνυμος9:42 μ.μ.

    Από τύχη «έπεσα» πάνω στο blog, και συγκινημένος βλέπω της φωτώ από τον τόπο που γεννήθηκα και μεγάλωσα, ονειρεύομαι τη μέρα που θα επιστρέψω και θα έχω και γώ την δυνατότητα να περπατήσω σε αυτούς του τόπους.

    JohnG

    ΑπάντησηΔιαγραφή