Νέος συνασπισμός εξουσίας

Η συγκυρία είναι γνωστή. Έχουμε μια συνεχώς διαμορφούμενη και εξελισσόμενη κρίση σε όλα τα επίπεδα. Όσο και αν προσπάθησαν οι, εντός και εκτός συνόρων, απολογητές και κυρίαρχοι του νεοφιλελευθερισμού να την παρουσιάσουν ως μια μεμονωμένη κρίση «τεμπελιάς» των Ελλήνων, δεν πείθουν από καιρό. Οι πρόσφατες εξελίξεις στην Ευρωζώνη και το πώς αυτές επηρεάζουν την πολλαπλή κρίση και πέραν της Ε.Ε., αναδεικνύουν, επίσης, δύο στοιχεία. Πρώτον ότι το πείραμα της Ελλάδας ακολουθείται και στις υπόλοιπες χώρες οδηγώντας όλους τους λαούς της Ευρώπης σε κοινωνική χρεωκοπία. Δεύτερον και ως επακόλουθο του πρώτου, ότι σε αυτή τη συστημική κρίση που μετατρέπεται ολοταχώς και σε λιγότερη δημοκρατία, οι αποκλειστικά εθνοκεντρικές προσεγγίσεις είναι καταδικασμένες σε αποτυχία. Με βάση λοιπόν τα παραπάνω, οι όποιες απαντήσεις και εναλλακτικές προτάσεις μπορούν και πρέπει να δοθούν είναι ταυτόχρονα εθνικές και ευρωπαϊκές, ενταγμένες σε αυτή την άμεσα αλληλοεξαρτώμενη σχέση.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο ειδικότερα, η ευρωπαϊκή αριστερά, μέσω του ΚΕΑ, μαζί με τα πολύμορφα κινήματα που ξεπήδησαν και συνεχίζουν να αναδεικνύονται, οφείλει να συγκροτήσει ένα κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο που θα φέρει τους λαούς που πλήττονται σε κυρίαρχη θέση ώστε να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να αλλάξει τους συσχετισμούς δύναμης προς όφελός τους για μια άλλη Ευρώπη, δημοκρατική, κοινωνική, οικολογική. Στη συγκεκριμένη κατάσταση αυτό είναι ακόμα πιο επίκαιρο από ποτέ. Τώρα μάλιστα, που το όραμα για μια δημοκρατική Ευρώπη πνίγεται μέσα στη δικτατορία των αγορών και η συρρίκνωση της δημοκρατίας τείνει να γίνει θεσμός. Αυτό το «πνίξιμο» της δημοκρατίας έχει πάρει «σάρκα και οστά» στη χώρα μας.

Η πολιτική που ασκήθηκε από την κυβέρνηση Παπανδρέου, εκτός του ότι ήταν καταστροφική, άδικη, αδιέξοδη και αναποτελεσματική, ήταν πολύ περισσότερο και πλήρως απονομιμοποιημένη, ενώ η συνέχιση αυτής κατά γράμμα γίνεται τώρα από μια τριμερή μνημονιακή κυβέρνηση με επικεφαλής έναν τραπεζίτη, τον Παπαδήμο, και με τη συμμετοχή της ακροδεξιάς. Έχουμε φτάσει λοιπόν σε ένα ιδιόμορφο μόρφωμα, που σίγουρα στερείται λαϊκής νομιμοποίησης. Ζούμε στιγμές που αποτελούν τομή στη σύγχρονη ιστορία μας. Τα δεδομένα αλλάζουν και οι ευθύνες που μας αναλογούν σαν κόμμα, σαν χώρο της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς και γενικότερα σαν ενεργά μέλη της κοινωνίας είναι κάτι παραπάνω από μεγάλες και πρέπει να ανταπεξέλθουμε σε αυτές.

Το αίτημα για άμεσες εκλογές είναι επιτακτικό ώστε να δοθεί η δυνατότητα να μιλήσει και να αποφασίσει η κοινωνία με ποιους θα πάει, ποιους θα αφήσει και προς τα πού. Σε αυτό έρχεται να απαντήσει ο ΣΥΝ με την πρότασή του, που έχει γίνει και πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, για έναν νέο συνασπισμό εξουσίας με επίκεντρο τις δυνάμεις της αριστεράς. Μια πρόταση που απευθύνεται σε όλους τους πολίτες και σε όλες τις αντιμνημονιακές και αντινεοφιλελεύθερες δυνάμεις, χωρίς αποκλεισμούς και εξαιρέσεις. Με προϋποθέσεις μεν, ανοιχτές δε. Μια πρόταση με δυσκολίες στην υλοποίησή της λόγω των διαφορετικών πολιτικών, καθώς και του κατακερματισμού των δυνάμεων της αριστεράς, αλλά απαραίτητη στην παρούσα φάση, ώστε «να σώσουμε οτιδήποτε αν σώζεται» και να δημιουργήσουμε ελπίδα και προοπτική για τον λαό στη χώρα μας και τους λαούς στην Ευρώπη.

Είναι χρέος μας να μην την εγκαταλείψουμε και να συνεργαστούμε με όσους, σε πρώτη φάση, το επιθυμούν, ενώ ταυτόχρονα πρέπει να παραμένει μια διαρκής ανοιχτή πρόσκληση συνεργασίας πριν και μετά τις εκλογές. Κάθε μέρα που περνάει η πρόταση για έναν νέο συνασπισμό εξουσίας θα γίνεται πιο ισχυρή και πιο αναγκαία στην κοινωνία. Οφείλει και πρέπει να είναι ο αυτονόητος δικός μας «οδικός χάρτης» για να διεκδικήσουμε την πλειοψηφία και να αλλάξουμε τη ροή των πραγμάτων.

Ο Χρήστος Στάικος είναι μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ

Αναδημοσίευση από τη σελίδα της εφημερίδας ΑΥΓΗ

Παράδειγμα προς μίμηση οι εργάτες της Χαλυβουργίας

Μια μεγάλη απεργία που διδάσκει αποφασιστικότητα και αλληλεγγύη

Ένα μήνα απεργίας και κατάληψης του χώρου εργασίας τους συμπληρώνουν αυτές τις ημέρες οι εργάτες της Ελληνικής Χαλυβουργίας, οι οποίοι με υψηλό αγωνιστικό φρόνημα και ατσαλωμένο ηθικό εμφανίζονται αποφασισμένοι να περάσουν τα Χριστούγεννα στην κατάληψη του εργοστασίου.

Οι εργαζόμενοι είναι αποφασισμένοι να τραβήξουν τον αγώνα μέχρι τέλους, καθώς όπως οι ίδιοι δηλώνουν «δεν έχουν πλέον να χάσουν τίποτα, καθώς τους ζητείται να δουλεύουν για ψίχουλα, 5ωρη εργασία και 40% μείωση αποδοχών». Η εργοδοσία αξιοποιώντας τα νομικά εργαλεία που της έδωσε η κυβέρνηση του Mνημονίου και τα δεκανίκια της στην ελληνική Βουλή, προσπαθεί να εφαρμόσει νεόφερτα μοντέλα «απασχόλησης», μετατρέποντας τους εργαζόμενους σε λάστιχο, χωρίς δικαιώματα και προοπτική αντίστασης.

Αγώνας και αλληλεγγύη

Ο συγκεκριμένος αγώνας έχει πολλά πολιτικά χαρακτηριστικά και αποτελεί έναν αγώνα παράδειγμα προς μίμηση, καθώς αφενός είναι ο πρώτος μαζικός εργατικός πολυήμερος αγώνας που γίνεται σε παραγωγική μονάδα, εδώ και πολλές δεκαετίες, αφετέρου έχει συναντήσει ένα τεράστιο κύμα συμπαράστασης και αλληλεγγύης από το σύνολο του εργατικού κινήματος, σε μια ιδιαίτερα βίαιη περίοδο, περιστολής δικαιωμάτων. Παρ’ όλα αυτά, αποτελεί πραγματικό ερώτημα γιατί τα μεγάλα συνδικάτα της χώρας δεν έχουν σκεφτεί να κηρύξουν μια γενική απεργία συμπαράστασης στους εργαζόμενους της χαλυβουργίας.

Οι 250 εργαζόμενοι της Ε. Χαλυβουργίας και οι οικογένειές τους δίνουν έναν πραγματικά εντυπωσιακό αγώνα, παραδίδοντας μαθήματα ταξικής συνείδησης, συλλογικής προσπάθειας και αλληλεγγύης. Η επιτροπή διαχείρισης που έχουν στήσει προκειμένου να αποφασίζει για τις καθημερινές ανάγκες του αγώνα (βάρδιες στην πύλη, διαχείριση των χρηματικών βοηθημάτων από αλληλέγγυα σωματεία και συλλογικότητες, ακόμη και διανομή τροφίμων που συγκεντρώνονται), αποδεικνύει ότι όσο δύσκολος και εάν φαντάζει ένας αγώνας αντίστασης εν καιρώ Μνημονίου, είναι εφικτή η πραγμάτωσή του. Το κλίμα στο τύποις κατειλημμένο εργοστάσιο, αποδεικνύει του λόγου το αληθές: οι εργάτες με τις οικογένειές τους και όσους συμπαραστέκονται βρίσκονται εκεί καθημερινά, γευματίζουν εκεί, στήνουν ομάδες αλληλο-υποστήριξης, γιορτάζουν εκεί και υποδέχονται με ενθουσιασμό κάθε αντιπροσωπεία σωματείου, φορέα, συλλογικότητας που τους επισκέπτεται για να εκφράσει τη συμπαράστασή του.

Χαρακτηριστική ήταν η δήλωση ενός εκ των εργατών που συμμετέχει στην Επιτροπή Διαχείρισης, όταν το Δικαίωμα εξέφρασε την πρόθεσή του να επισκεφθεί το εργοστάσιο και ρώτησε τι χρειάζονταν οι απεργοί ως υλική στήριξη… «Είστε καλοδεχούμενοι, ελάτε ό,τι ώρα θέλετε, είμαστε συνέχεια εκεί για να συζητήσουμε και να ανταλλάξουμε εμπειρίες για τον πολιτικό αγώνα».

«Φάρος αντίστασης»

Το τελευταίο αυτό χαρακτηριστικό είναι και το διαφοροποιητικό στοιχείο στο συγκεκριμένο αγώνα. Οι ίδιοι οι απεργοί αντιμετωπίζουν την ανέχεια που τους δημιουργεί η πολυήμερη απεργία με πολιτικά χαρακτηριστικά. Γνωρίζουν ότι δεν παλεύουν μόνο για να ανακληθούν οι 34 απολύσεις και να μην τσεκουρωθούν οι μισθοί των υπολοίπων. Αναγνωρίζουν και το δηλώνουν ότι παλεύουν ενάντια σε μια ισοπεδωτική εργοδοτική λογική ελέω Μνημονίου που θέλει να εξοντώσει πλήρως τη ζωντανή εργασία. Οι ίδιοι δηλώνουν «θέλουμε να αποτελέσουμε το φάρο αντίστασης όλου του Θριασίου».

Ας σημειωθεί πως η προσπάθεια του αστισμού να «θάψει» τον αγώνα είναι αξιοσημείωτη. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, πως ο βιομήχανος Μάνεσης είναι ο πρώτος στην Αττική που εφαρμόζει αυτά τα κατάφωρα αντεργατικά μέτρα, προλειαίνοντας το έδαφος και για τους υπόλοιπους. Ούτε, βεβαίως, μπορεί να πιστέψει κανείς σκεπτόμενος άνθρωπος ότι είναι τυχαία η βουβαμάρα των δελτίων ειδήσεων των «8» (και πολλών εντύπων) για το θέμα αυτό. Η θέση, άλλωστε, του κ. Μάνεση στο Δ.Σ. της Alpha Bank -από την οποία έχουν δανειοδοτηθεί σχεδόν όλες οι επιχειρήσεις των ΜΜΕ- βοηθά σε αυτό.

Ακόμη και για αυτό το λόγο η νίκη των απεργών της Χαλυβουργίας θα είναι μια πρώτη μεγάλη νίκη κατά της πολιτικής των Παπανδρέου, Παπαδήμου, τρόικας και Σία, που καταδικάζουν απνευστί τον ελληνικό λαό στη φτώχεια, την πείνα και τον εξανδραποδισμό.

Αναδημοσίευση από της εφημερίδας ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Σχετικά με την οξεία επίθεση της δημοτικής αρχής Αγ. Νικολάου σε όσους ανέδειξαν το θέμα της καθαίρεσης των σκηνικών του "Νησιού"

Στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Αγ. Νικολάου την Τετάρτη 30/11/11 η παράταξη του δημάρχου Δ. Κουνενάκη και ο πρόεδρος του Συμβουλίου Δημοτικής Ελούντας Β. Μαυρικάκης έφεραν τον πρώην πρόεδρο της Κοινότητας Ελούντας κ. Αρναουτάκη για να μιλήσει για τις αντιδράσεις όσων κατοίκων της επάνω Ελούντας είχαν σπίτια όπου είχαν τοποθετηθεί σκηνικά της σειράς "Το Νησί". Ο κ. Αρναουτάκης, αν και έχει προβλήματα υγείας, έδωσε σε όσους ήταν παρόντες στη συνεδρίαση να αντιληφθούν τί περίπου έχει συμβεί στο παρασκήνιο της υπόθεσης αυτής.

Σίγουρα υπήρχαν κάποιοι κάτοικοι που από την αρχή δεν ήθελαν να μείνουν τα σκηνικά εκεί.

Εν τούτοις, η δημοτική αρχή και ο δήμαρχος Αγ. Νικολάου χωρίς να τους έχουν ακούσει, μιλούσαν πριν ένα χρόνο για ΜΟΝΙΜΗ παρουσία των σκηνικών στην Ελούντα και για ολοκληρωμένο σχέδιο ανάδειξης των "αποτυπωμάτων" των γυρισμάτων ως μια μοναδική δυνατότητα προβολής του τόπου και προσέλκυσης επισκεπτών (αυτά τα έλεγαν οι ίδιοι δημοτικοί παράγοντες που τώρα λένε ότι η πάνω Ελούντα έχει από μόνη της ομορφιά και ιστορία και δεν χρειάζεται τα σκηνικά για να προσελκύσει επισκέπτες).

Το θέμα είχε συζητηθεί το Γενάρη στο Δημοτικό Συμβούλιο και ξεκίνησαν οι διαδικασίες για να βρεθεί τρόπος να αναλάβει ο Δήμος της συντήρηση των σκηνικών. Όμως παράλληλα ασκήθηκαν πιέσεις στη δημοτική αρχή και από τους (λίγους) κατοίκους που δεν ήθελαν τα σκηνικά. Ο Δήμος υπό τις πιέσεις αυτές και υπό τη γνωστή αδυναμία του να δρα κατά βούληση, αφού πάντα υπάρχει το φόβητρο της επίτροπου του ελεγκτικού συνεδρίου(λες και αυτήν ψήφισαν οι δημότες στις εκλογές), υποχώρησε και δεν έκανε ΤΙΠΟΤΑ για να βρεθεί τρόπος να παραμείνουν μόνιμα τα σκηνικά στην Ελούντα, έστω και σε άλλο χώρο από αυτόν που είχαν τοποθετηθεί αρχικά. Παρά τις εξαγγελίες και τις συζητήσεις δεν κατέθεσαν την παραμικρή πρόταση σχετικά με το πώς θα αξιοποιηθεί η ευκαιρία προβολής των σημείων στα οποία έγιναν τα γυρίσματα της δημοφιλούς τηλεοπτικής σειράς. 

Τώρα σαν γνήσιοι πολιτικοί χαμαιλέοντες ξέχασαν αυτά που ίδιοι έλεγαν πριν από 10 μήνες, περί ανάγκης μόνιμης παραμονής των σκηνικών στην Ελούντα και περί ολοκληρωμένου σχεδίου που θα αναδεικνύει τον τόπο στον οποίο έγιναν τα γυρίσματα.

Για να καλύψουν τη μεταστροφή στη στάση τους βάζουν μπροστά τους κατοίκους που από την αρχή δεν ήθελαν την παραμονή των σκηνικών, και επιτίθενται με προβοκατόρικο τρόπο σε όσους ανέδειξαν το θέμα και τους απαράδεκτους χειρισμούς τους.

Με τον Κωστή Μαυρικάκη πολλές φορές έχω διαφωνήσει για κείμενα του, όμως σε καμιά περίπτωση δεν θεωρώ ότι έκανε ζημιά στον τόπο επειδή δημοσιοποίησε το θέμα αυτό. Έπραξε αυτό που είχε υποχρέωση να πράξει, και αυτό που είχαν υποχρέωση και οι τοπικοί δημοσιογράφοι να πράξουν, αντί κάποιοι συγκεκριμένοι να ανακυκλώνουν τα επιχειρήματα περί επικινδυνότητας των σκηνικών.
 Ήθελα να 'ξερα, ένας δεν μπόρεσε να ανατρέξει σε όσα έλεγαν ο κ. Κουνενάκης και ο κ. Μαυρικάκης το Γενάρη στο Δημοτικό Συμβούλιο;

Στο παρακάτω video μπορείτε μετά το 1.10 να ακούσετε το δήμαρχο να λέει στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου ότι θέλουμε να βρούμε τρόπο να μείνουν αποτυπώματα από τα γυρίσματα της τηλεοπτικής σειράς στην περιοχή μας για να αξιοποίησουμε την τουριστική προβολή, ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΑΛΛΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΜΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑ.

Και αν σήμερα ο δήμαρχος Δ. Κουνενάκης κατακρίνει με τέτοιο τρόπο τη δημοσιοποίηση αυτού του θέματος ότι προκαλεί ζημιά στον τόπο, γιατί δεν κατέκρινε με τον ίδιο τρόπο όταν το Γενάρη ο πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Ελούντας Β. Μαυρικάκης μετέφερε τη λανθασμένη πληροφορία στο δημοτικό συμβούλιο ότι κάποιοι έχουν αρχίσει να κλέβουν τα σκηνικά, με αποτέλεσμα να γίνει σάλος σε όλη την Ελλάδα και να γραφτούν άρθρα και δημοσιεύσεις με τίτλο "Πλιάτσικο στα σκηνικά του νησιού";
Τότε δεν υπήρξε ζημιά για τον τόπο από τη μεταφορά αυτής της λανθασμένης πληροφορίας μέσα σε δημόσια και επίσημη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου;

Ακόμη, ο δήμαρχος Δ. Κουνενάκης χρησιμοποίησε απαξιωτικές εκφράσεις εναντίον του Στ. Κτενιαδάκη αναφέροντας ότι κάποιοι δεν αναγώρισαν την προσφορά της κοινωνίας, ενώ έβγαλαν χρήματα από αυτή την ιστορία. Νομίζω ότι αποτελεί προσβολή στο πρόσωπο του Στέλιου η αναφορά αυτή του δημάρχου, αφού αποτελεί ένα από τα βασικά πρόσωπα που βοήθησαν να αναδειχθεί το βιβλίο στην Ελλάδα και να γυριστεί το σίριαλ στην Ελούντα (υπήρχαν πιέσεις τα γυρίσματα να γίνουν στα Χανιά).
Σύμφωνα με τη λογική του δημάρχου όσοι δούλεψαν επαγγελματικά στην τηλεοπτική σειρά, δεν έχουν δικαίωμα να μιλούν για το θέμα της διχείρησης των σκηνικών και της προβολής του τόπου.

Άραγε ο ίδιος ο δήμαρχος Δ. Κουνενάκης προσφέρει ανιδιοτελώς στο Δήμο;
Δεν πληρώνεται για να προσφέρει το όποιο έργο προσφέρει;

Η τοποθέτηση του Στ. Κτενιαδάκη ενόχλησε τόσο πολύ το δήμαρχο γιατί προέρχεται από έναν άνθρωπο με τον οποίο γνωρίζονται καλά, και επειδή ο Στέλιος έγραψε τα πράγματα στην πραγματική τους διάσταση. Ο Στέλιος Κτενιαδάκης δεν κατηγόρησε την τοπική κοινωνία, κατηγόρησε το δήμαρχο και το περιβάλλον του  έχοντας ζήσει από μέσα τα όσα έγιναν με τα γυρίσματα και με τα σκηνικά της τηλεοπτικής σειράς.
Χάρη στους χειρισμούς και τις ενέργειες του Στ. Κτενιαδάκη ο τόπος ωφελήθηκε πάρα πολύ, αλλά αυτό είναι κάτι που για το δήμαρχο φαίνεται ότι δεν έχει αξία...

Η οξεία επίθεση σε όσους ανέδειξαν το θέμα της καθαίρεσης των σκηνικών  της σειράς, δείχνει τον εκνευρισμό του δημάρχου και του περιβάλλοντος του για την προβολή της αδυναμίας και της ανεπάρκειας  τους να υλοποιήσουν αυτά που οι ίδιοι είχαν υποσχεθεί πριν 10 μήνες.

Μια ταινία που αξίζει να δείτε: Ο τέταρτος Παγκόσμιος πόλεμος

«ΣΑΡΩΝΟΥΝ» ΤΑ ΕΝΩΤΙΚΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΑ ΣΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ!

Ελπιδοφόρα αποτελέσματα κατέγραψαν τα πλατιά ενωτικά αγωνιστικά ψηφοδέλτια που συγκροτήθηκαν από δυνάμεις και συνδικαλιστές που το προηγούμενο χρονικό διάστημα πρωτοστάτησαν στους αγώνες στις ναυαρχίδες των Νοσοκομείων του Λεκανοπεδίου, στο Γενικό Κρατικό της Νίκαιας και στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός.

Τα ψηφοδέλτια αυτά στήριξαν από κοινού δυνάμεις της Αριστεράς, του ΣΥΡΙΖΑ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αλλά και ανένταχτοι αριστεροί.

Συγκεκριμένα στις εκλογές για Διοικητικό Συμβούλιο στο Γενικό Κρατικό της Νίκαιας το πλατύ ανεξάρτητο ενωτικό αγωνιστικό ψηφοδέλτιο, που στηρίχθηκε από κοινού και από τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όχι μόνο εκτινάχθηκε από την μία έδρα στις πέντε, αλλά βγήκε και πρώτη δύναμη στο Σωματείο.

Μεγάλοι ηττημένοι αυτής της εκλογικής αναμέτρησης οι δυνάμεις της ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ, ενώ οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ απέσπασαν δύο έδρες.

Πρέπει να επισημάνουμε ότι πλέον οι αγωνιστικές δυνάμεις, με βαρύνουσα θέση σε αυτές τις δυνάμεις της Αριστεράς, έχουν πλέον την απόλυτη πλειοψηφία στο Σωματείο, γεγονός που λόγω του μεγέθους του Νοσοκομείου αποκτά βαρύνουσα σημασία για Συνδικαλιστικό κίνημα των υγειονομικών.

Στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός στις εκλογές για αντιπροσώπους στο συνέδριο της ΠΟΕΔΗΝ το νεοσύστατο ενωτικό ψηφοδέλτιο που στηρίχθηκε και αυτό από δυνάμεις της Αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αλλά και ανένταχτους αριστερούς απέσπασε δύο έδρες στις δεκατρείς για αντιπροσώπους στην ΠΟΕΔΗΝ. Μεγάλος νικητής επίσης το ΠΑΜΕ, που σήμερα έχει απόλυτη πλειοψηφία στο ΔΣ του Σωματείου και εξέλεξε 6 αντιπροσώπους για την ΠΟΕΔΗΝ.

Η ΔΑΚΕ και η ΠΑΣΚΕ είδαν τη δύναμή τους να μειώνεται σημαντικά εκλέγοντας η ΠΑΣΚΕ μόνο τρεις αντιπροσώπους για ΠΟΕΔΗΝ ενώ η ΔΑΚΕ μόνο δύο.

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα iskra.gr

ΣΕΛΦ ΣΕΡΒΙΣ...