28 Νοε 2011

Θ. Πάγκαλος: Αποτύχαμε στην οικονομική πολιτική (σώωωωπα)


Ο ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΑΓΚΑΛΟΣ ΣΤΗΝ «Κ»
Δεν ολοκληρώσαμε τις μεταρρυθμίσεις
Ευθύνες σε Παπακωνσταντίνου - Βενιζέλο για τη διαχείριση της κρίσης
«Κατάρα» η επιλογή Παπανδρέου για δημοψήφισμα
Στη δεύτερη τετραετία Σημίτη οι ρίζες της δυσπιστίας των ξένων προς την Ελλάδα

Συνέντευξη στον Kωνσταντινο Zουλα

«Το Μνημόνιο απέτυχε γιατί εμείς αποτύχαμε και στη μείωση των εξόδων και στην αύξηση των εσόδων από τον περιορισμό της φοροδιαφυγής» ομολογεί σήμερα ο κ. Θ. Πάγκαλος σε έναν άτυπο απολογισμό της «πράσινης» διετίας. Ο αντιπρόεδρος, μάλιστα, παραδέχεται τις σοβαρές ευθύνες των κ. Γ. Παπακωνσταντίνου και Ευ. Βενιζέλου, ενώ καταλογίζει ευθέως στον κ. Χρ. Παπουτσή την αναρχία που επικρατεί στο κράτος με τον «κάθε Φωτόπουλο να καταλαμβάνει ανενόχλητος τη ΔΕΗ». Για τον κ. Γ. Παπανδρέου, τον οποίο εξακολουθεί να εκτιμά, δηλώνει ότι παρασύρθηκε στην «καταραμένη» επιλογή του δημοψηφίσματος, ενώ καταγγέλλει απαξιωτικά κάποιους «ανόητους πανεπιστημιακούς», τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ που θέλουν «να μετατραπούμε σε μια βουκολική Ελλάδα, με έναν Εμβέρ Χότζα να σφάζει πού και πού τους αντιφρονούντες»...

– Είχατε πει ότι το Μνημόνιο είναι ευλογία για τη χώρα. Εξακολουθείτε να το πιστεύετε μετά την εμφανή αποτυχία του;

– Εγώ θέλω να μου δώσει επιτέλους κάποιος ένα καλύτερο Μνημόνιο. Αν διαβάσω ένα τέτοιο κείμενο, θα παραδεχθώ ότι «κάναμε λάθος». Αντί εναλλακτικής πρότασης, όμως, ακούω μόνον μπούρδες. Μπούρδες και αερολογίες που δυστυχώς εκστομίζουν και πανεπιστημιακοί της χώρας, τους οποίους, όταν ακούει κανείς, καταλαβαίνει γιατί έχει αυτά τα χάλια το ελληνικό πανεπιστήμιο.

– Δηλαδή θεωρείτε επιτυχημένο το Μνημόνιο;

– Το αντίθετο. Το Μνημόνιο, όμως, απέτυχε γιατί εμείς δεν ολοκληρώσαμε τις μεταρρυθμίσεις που περιέχει και δεν βαδίσαμε με την αποφασιστικότητα που απαιτείτο. Αποτύχαμε στην περικοπή των δαπανών και κυρίως στην αύξηση των εσόδων με τη μείωση της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής.

– Αρα, φταίει η ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών. Οι κ. Παπακωνσταντίνου και Βενιζέλος.

– Είναι προφανώς θέμα ηγεσίας και μηχανισμών του συγκεκριμένου υπουργείου, αλλά είναι και όλοι αυτοί που έκαναν τις κομπίνες και έβγαλαν τα λεφτά τους έξω εξαπατώντας και κλέβοντας το Δημόσιο, χωρίς κανείς να την πληρώσει.

– Και εσείς τι κάνατε; Αναφέρομαι και προσωπικά σε σας γιατί είχατε την ευθύνη της περιστολής των δαπανών με την κατάργηση των άχρηστων φορέων.

– Το έχω απαντήσει. Εγώ είχα μόνον συμβουλευτική και όχι νομοθετική αρμοδιότητα και εξάντλησα όλα τα περιθώριά της. Ως προς την ανάληψη, λοιπόν, των σχετικών πρωτοβουλιών απευθυνθείτε στους εκάστοτε υπουργούς.

– Για να έρθω στην επικαιρότητα, είχε άδικο ο κ. Σαμαράς να ισχυρίζεται ότι ήταν απαξιωτική για τη χώρα η απαίτηση των εταίρων μας να ακυρώσουν οποιαδήποτε εναλλακτική πολιτική της αντιπολίτευσης;

– Δεν θέλω να κρίνω τον πρόεδρο της Ν.Δ., καθώς στηρίζει μια κυβέρνηση στην οποία ανήκω. Εχω πει όμως ότι όταν είσαι σε θέση δανεισμού δεν θέτεις εσύ τους όρους, αλλά αυτός που παρέχει το δάνειο. Οι εταίροι ζήτησαν να διαβεβαιωθούν ότι τα χρήματά τους δεν θα πάνε στο βρόντο. Και καθώς ο κ. Σαμαράς είπε ότι στηρίζει εμπράκτως την κυβέρνηση δεν κατάλαβα ποτέ γιατί αρνήθηκε να βάλει μια υπογραφή δημιουργώντας ένα τεράστιο θέμα γύρω από ένα ανύπαρκτο ζήτημα.

– Αφού ήταν ανύπαρκτο θέμα, πώς εξηγείτε την τόσο μεγάλη επιμονή των εταίρων μας;

– Δεν μπορώ ούτε επιθυμώ να κάνω ψυχανάλυση των εταίρων μας. Σας είπα ποιο κατά τη γνώμη μου ήταν το αυτονόητο σκεπτικό τους.

«Εμμονη ιδέα»

– Χαρακτηρίσατε το δημοψήφισμα λάθος. Θεωρείτε απλά ότι δεν είχε συνυπολογίσει τις συνέπειες ο κ. Παπανδρέου;

– Το είπα δημόσια, το είπα και στον ίδιο. Δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω πώς ο Γ. Παπανδρέου με μια τόσο βαθιά πείρα των κοινοτικών πραγμάτων παρασύρθηκε σε μια επιλογή που μόνον με τη λέξη κατάρα μπορεί να περιγραφεί. Διότι όσες φορές κοινοτικές χώρες κατέφυγαν σε δημοψήφισμα είχαμε δυσμενέστατες επιπτώσεις στην ευρωπαϊκή ενοποίηση. Και δεν εννοώ μόνον το ευρωσύνταγμα. Θα επικαλεστώ και τους Αγγλους οι οποίοι μονίμως έχουν ένα πλειοψηφικό ποσοστό που ζητεί να φύγουν από την Ε.Ε. και ουδέποτε βέβαια έχουν κάνει σχετικό δημοψήφισμα. Στα δημοψηφίσματα έχει αποδειχθεί ότι οι πολίτες δεν ψηφίζουν κάνοντας μια εμπεριστατωμένη ανάλυση του διλήμματος, αλλά με απλοϊκές προσεγγίσεις που επηρεάζονται συχνά από το θυμικό τους έναντι εκείνου που θέτει το ερώτημα.

– Οταν του τα είπατε προφανώς όλα αυτά, ο κ. Παπανδρέου τι σας είπε;

– Δεν μου απάντησε κάτι. Εμεινα με την εντύπωση ότι απλά είχε μια εμμονή στην ιδέα του δημοψηφίσματος διότι ήθελε να εκφράσει ο λαός την άποψή του. Αλλά αυτό ήταν ρίσκο φοβερό που προκάλεσε τεράστιο πρόβλημα σε όλο τον πλανήτη. Για να καταλάβετε, επειδή τότε ήμουν στην Κίνα, η τοπική κομμουνιστική εφημερίδα της Καντόνας -πουλάει 1 εκατ. φύλλα!- είχε το ελληνικό δημοψήφισμα πρώτο θέμα, και τον κ. Παπανδρέου σε γελοιογραφίες με αρνητικά, δυστυχώς, σχόλια για την Ελλάδα…

– Είναι εύκολο να αναστραφεί η τεράστια αυτή δυσπιστία για τη χώρα;

– Δεν ξεκίνησε αυτή η δυσπιστία τώρα. Εχει τις ρίζες της πριν από την πρωθυπουργία Καραμανλή στην οποία διογκώθηκε. Ηδη όμως από τη δεύτερη τετραετία Σημίτη υπήρχε μια σειρά από υπεσχημένες θεσμικές παρεμβάσεις που δεν έγιναν ποτέ. Ούτε την Παιδεία μας αναμορφώσαμε, ούτε το φορολογικό μας σύστημα, ούτε το εκλογικό μας σύστημα και έμειναν τα πράγματα ως είχαν. Λες και με την τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων και την είσοδο στην ΟΝΕ τελείωνε η ιστορία του ελληνικού κράτους. Το αντίθετο συνέβαινε. Αρχιζε μια νέα περίοδος που απαιτούσε μια γενναία παρέμβαση στο κράτος. Αν δεν με πιστεύετε, διαβάστε και το βιβλίο του κ. Σημίτη στο οποίο απαριθμεί -ηθελημένα ή μη- όσα είχαμε υποσχεθεί και ουδέποτε αποτολμήσαμε.

Για να επιβιώσουμε στην Ε.Ε. δεν νοείται πια να κάνουμε ό,τι μας καπνίσει

– Η στόχευση της κ. Μέρκελ έχετε καταλάβει ποια είναι;

– Αυτό που υποστηρίζει η Γερμανία είναι ορθότατο. Η κ. Μέρκελ όπως και αρκετοί εταίροι μας υπογραμμίζει δικαίως ότι ο ενιαίος νομισματικός χώρος πάσχει από έλλειμμα ρυθμιστικής αρχής και ότι χρειάζεται ενιαία οικονομική πολιτική. Που σημαίνει να τεθούν σαφέστατοι κανόνες σε όλους. Ακούω διάφορους ανόητους να το ονομάζουν αυτό επιτροπεία, παραβλέποντας ότι όταν υπάρχει ενιαίο νόμισμα είναι αδιανόητο να κάνει ο καθένας του κεφαλιού του. Να αυξάνει κατά το δοκούν τα ελλείμματά του και να χρεώνει τις επόμενες γενιές όσο γουστάρει. Για να σωθεί η Ε.Ε. πρέπει να μπουν κανόνες και εμείς, ως πλέον άσωτοι, είμαστε οι πρώτοι που οφείλουμε να τους τηρήσουμε. Θα με ρωτήσετε, δεν υπάρχει εναλλακτική πρόταση; Ασφαλώς. Είναι η βουκολική «εξέλιξη» την οποία πρεσβεύουν το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ που αντιστρατεύονται εξίσου την Ε.Ε. Τι αντιπροτείνουν; Να γυρίσουμε στη βουκολική Ελλάδα με τα κτηματάκια μας, να βόσκουμε τα αρνάκια μας και να έχουμε και έναν Εμβέρ Χότζα που κάθε τόσο θα σφάζει 5 - 6.000 «κεφάλια» για να «καθαρίζει» τους κακώς σκεπτόμενους και να επανέρχεται η «ηρεμία»...

– Υπάρχει βέβαια και το επιχείρημα ότι αν είναι να εξαθλιωθούμε με το ευρώ τι διαφορά θα είχε η επιστροφή στη δραχμή.

– Αλλη μεγάλη σαχλαμάρα. Στη χώρα μας συζητάμε αν πρέπει ή όχι να φύγουμε από το ευρώ και δεν συνειδητοποιούμε ότι αυτό που διακυβεύεται πλέον είναι να μας εγκαταλείψει το ευρώ. Το ξαναλέω. Για να επιβιώσουμε στη φυσική περιοχή μας που είναι η Ε.Ε. δεν νοείται πια να κάνουμε ό,τι μας καπνίσει. Πολύ περισσότερο να υβρίζουμε και να θίγουμε βαθύτατα τους Γερμανούς. Εχετε διαβάσει τι γράφουν ακόμη και σύμβουλοι αρχηγών κομμάτων στις εφημερίδες; Χαρακτηρίζουν χιτλερικούς σύσσωμους τους Γερμανούς και τους εκπροσώπους τους. Επειδή γνωρίζω καλά αυτήν τη χώρα και είχα κι εγώ κάποτε πρόβλημα με όσα είχα πει (σ. σ. εννοεί τη δήλωσή του ότι «η Γερμανία είναι γίγαντας με μυαλό μικρού παιδιού») δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο για έναν Γερμανό από το να τον αποκαλέσεις χιτλερικό. Πες τον κλέφτη, λωποδύτη, ψεύτη, αλλά η παρομοίωση με τη ναζιστική Γερμανία είναι η μεγαλύτερη ύβρις.

– Και το ενδεχόμενο να μεθοδεύει η Γερμανία τη δική της αποχώρηση από την Ευρωζώνη είναι απλά συνωμοσιολογικό σενάριο;

– Οχι. Υπήρξε και σχετική συζήτηση στη Γερμανία την οποία εμείς πήραμε χαμπάρι τελευταίοι. Ευτυχώς, όμως, με την επιβολή που πέτυχε η κ. Μέρκελ και στον συνασπισμό της και σε μεγάλο αριθμό βουλευτών της αντιπολίτευσης, δεν τίθεται θέμα πλέον ούτε διάλυσης της ευρωζώνης ούτε αποχώρησης της Γερμανίας από αυτήν. Οι Γερμανοί είναι αποφασισμένοι να πληρώσουν το κόστος διατήρησης του ευρώ διότι έχουν αντιληφθεί ότι στην Ευρώπη είναι τα συμφέροντά τους. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι μπορεί κάποιος να τους εκβιάσει κι ας το έχουν υπ’ όψιν τους όλες οι πολιτικές μας δυνάμεις.

Κοντά με όλους και πρωτίστως με Παπανδρέου

– Εκλογές πότε βλέπετε;

– Μέχρι να ψηφιστεί ο προϋπολογισμός δεν θα μπω σε καμία τέτοια συζήτηση.

– Ούτε για τα ενδοκομματικά σας; Διάβασα ότι αυτοεξαιρεθήκατε από δελφίνος.

– Και στριπτίζ να κάνετε, παρόλο που θα με συγκινήσει ως πρωτοτυπία, δεν θα σας απαντήσω τίποτα για το κόμμα μου.

– Ούτε γι’ αυτό που εγράφη, ότι είστε πολύ κοντά με την τρόικα του ΠΑΣΟΚ με την οποία γευματίσατε;

– Είμαι κοντά με όλους και θα σας έλεγα πρωτίστως με τον κ. Παπανδρέου, τη συμβολή του οποίου εκτιμώ στην πρόσφατη περίοδο σε αντίθεση με άλλους που τον λιθοβολούν.

– Ειδικά στο τέλος, πάντως, η κυβέρνησή του έδειξε να χάνει πλήρως τον έλεγχο ακόμη και στο ζήτημα της τάξεως.

– Δεν το αρνούμαι. Ακόμη και τώρα μου είναι αδιανόητο ο κάθε Φωτόπουλος να καταλαμβάνει τη ΔΕΗ και να χρειάζονται μέρες για να επέμβει η αστυνομία.

– Δεν έχει ευθύνη ο κ. Χρήστος Παπουτσής;

– Βεβαίως. Κατ’ εξοχήν έχει την ευθύνη. Εχοντας αγωνισθεί επί χρόνια για τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών βρέθηκα εις τας δυσμάς του βίου μου να μην μπορώ να διασχίσω την Πλατεία Συντάγματος χωρίς να λοιδορηθώ από τον κάθε τυχόντα. Σε μια ζούγκλα που δημιούργησαν κοινοβουλευτικά κόμματα και βουλευτές κινητοποιώντας τραμπούκους, αλήτες, κακοποιούς, μην πω και τρομοκράτες.

– Ηταν όσα περιγράφετε οι δεκάδες χιλιάδες αγανακτισμένοι;

– Εγώ αναφέρομαι σε όσους δημιούργησαν, ενεθάρρυναν και συντήρησαν επί μήνες μια ζούγκλα στη μεγαλύτερη πλατεία της χώρας.

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 27/11/11

27 Νοε 2011

Προσοχή! Ειναι ο καπιταλισμός λέμε


Κυκλοφορούν σε προωθημένα μέιλ διάφορες απόψεις-αναλύσεις που από μια λάθος έως πονηρή σκοπιά πρεοσπαθουν εκλαικευμένα να "ενημερώσουν" για το τι συμβαίνει.
Προσοχή όμως!
Προσοχή στους εθνικιστες φασίστες που κρυβονται πίσω από μερικες σωστες θεσεις.
Μεσα στα σωστα(για κλείσιμο ελληνικών επιχειρήσεων,ανεργία, πιστωτικές κάρτες και δάνεια, ξαφνικα τσουβαλιάζουν τους 300(Ολοι ίδιοι;;;;Και αυτοί που κυβερνησαν και οι άλλοι που έλεγαν πάντα όχι;;;; και μετα τους 300 τι; μήπως ο Παπαδημος; ή μηπως μια "καλή" χουντα;), κατηγορούν οσους "αγαπανε τους μετανάστες", τα βάζουν για την κριση με το Δημόσιο κλπ. Και τελικα δεν λένε τι φταιει. Ο καπιταλισμός ειναι αθωος; Φυσικα δεν μπορει να φταιει οτι "δε θελουν άλλους Ελληνες" όπως έλεγε κάποιο μέιλ που πήρα σήμερα. Δεν υπάρχει μονο η Ελλαδα στον πλανητη.

Ειναι σαν να σπαει το φραγμα του ποταμού και να πλημμυρίζει πόλεις και χωριά και αντι να χτισουμε καλύτερο φράγμα για να σταματησουμε τα φουσκωμενα νερά(της κρίσης) αγοράζουμε σκούπες, φαράσια και αδιάβροχα και κατηγορούμε τους πάντες για τα πάντα(σε λίγο θα ακουσουμε οτι φταιει που απομακρυνθήκαμε από το Θεό), αφου για το σπασμενο φράγμα δεν θέλουμε να ακούσουμε.
Με λίγα λόγια ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΛΕΜΕΕΕΕΕΕ

Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο του Γιώργου Σαρρή ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ

Ένα σχόλιο από το ιστολόγιο: Συμφωνώ απόλυτα με όσα αναφέρει ο Γιώργος Σαρρής και επαυξάνω με το ότι -όπως βλέπουμε τις τελευταίες ημέρες- η επίθεση του καπιταλισμού στα μεσαία και χαμηλά οικονομικώς στρώμματα της κοινωνίας επεκτείνεται και σε άλλες χώρες της Ευρώπης, όπως στην Ιρλανδία, στην Πορτογαλλία, στην Ιταλία, ακόμα και στη Γαλλία, και ενδεχομένως αύριο και στη Γερμανία. Ο σχεδιασμός και οι επιθέσεις του Καπιταλισμού εναντίον των εργασιακών δικαιωμάτων και των λαϊκών εισοδημάτων είναι υπερεθνικός και δεν οφείλεται ούτε σε εθνικούς σχεδιασμούς, ούτε σε εσωτερικά φαινόμενα των κρατών. Μοναδικό κίνητρο των καπιταλιστών που ελέγχουν τον Παγκόσμιο πλούτο είναι το κέρδος και μόνον αυτό.
Γιώργος Μανουσάκης

25 Νοε 2011

Να υψώσουμε ένα τείχος αλληλεγγύης

Η πολιτική της κυβέρνησης της τρόϊκας οδηγεί την ελληνική κοινωνία στη διάλυση και την απόγνωση.
 Οι συνεχόμενες περικοπές μισθών, σε συνδυασμό με τα συνεχή χαράτσια έχουν φέρει σε αδιέξοδο τα μεγαλύτερα κοινωνικά στρώματα, τους μισθωτούς - συνταξιούχους, τους μικρομεσαίους επαγγελματίες, τους αγρότες τους άνεργους. Το απόλυτο σημείο κοινωνικού εκβιασμού από την κυβέρνηση ήρθε με το φόρο ακίνητης περιουσίας που μπήκε στους λογαριασμούς της ΔΕΗ και απειλεί όσους δεν πληρώσουν με διακοπή ηλεκτροδότησης, ενός κοινωνικού αγαθού. 
Πρόκειται για έναν στυγνό εκβιασμό, παράνομο, αντισυνταγματικό, άδικο και ανήθικο.
 Σε αυτό το θέμα δεν χωρούν εκτιμήσεις περί αναξιοπαθούντων που πρέπει να εξαιρεθούν. Η κυβερνητική πολιτική (την οποία κάποιοι υπερασπίζονται στην Ένωση Δήμων) έχει μετατρέψει σε αναξιοπαθούντες το μεγαλύτερο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας. Απάντηση σε αυτή μπορούμε να δώσουμε αγωνιζόμενοι για να αλλάξει.
Αλλά μπορούμε και πρέπει να υψώσουμε ένα τείχος αλληλεγγύης απέναντι στην απάνθρωπη πολιτική της τρόϊκας, της κυβέρνησης του Παπανδρέου και της κυβέρνησης του Παπαδήμου.
 Ένα τείχος προστασίας για όλους μας. 
Να μην αφήσουμε να κοπεί το ρεύμα σε κανένα σπίτι, σε κανένα κατάστημα. Να δούμε πώς μπορούμε να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο. Να δείξουμε ότι απέναντι στις ανήθικες και άδικες αποφάσεις τους είμαστε ΕΝΩΜΕΝΟΙ.
Αυτά μπορούμε και πρέπει να τα συζητήσουμε και να τα οργανώσουμε και στον τόπο μας. Γι΄αυτό αποφασίσαμε να οργανωθεί μια πλατιά Λαϊκή Συνέλευση στο κινηματοθέατρο ΡΕΞ την Κυριακή 27/11/11 στις 11 το πρωί. 
Μπορούμε και πρέπει να στείλουμε ένα μήνυμα ενοτητας, ένα μήνυμα μη υποταγής σε αυτή την αντικοινωνική πολιτική.

Γιώργος Μανουσάκης
Πρόεδρος ΔΣ Συλλόγου Εργαζομένων Νοσοκομείου Αγ. Νικολάου

22 Νοε 2011

Αλληλεγγύη ή φιλανθρωπία;


Ο Δήμαρχος Αγίου Νικολάου εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση:

Kίνημα αλληλεγγύης γι΄αυτούς που έχουν την ανάγκη μας
Όπως γνωρίζετε οι οικονομικές δυσκολίες των καιρών, έχουν οδηγήσει πολλούς συνανθρώπους μας στο περιθώριο και στην απόγνωση.

Προοιωνίζεται ένας βαρύς χειμώνας και πολλοί συνδημότες μας έχουν την ανάγκη της θαλπωρής και της αλληλεγγύης.
Διαπιστώνουμε ότι πολλοί συμπολίτες και φορείς με ευαισθησία, θέλουν να βοηθήσουν στο κίνημα αλληλεγγύης που έχει ανάγκη η κοινωνία μας.

Στο πλαίσιο αυτό χρειάζεται να συντονίσουμε τις δυνάμεις μας, να ενώσουμε τις προσπάθειές μας ,ώστε η βοήθειά μας να γίνει με τα μέσα που απαιτούνται και η βοήθεια να πάει εκεί που πρέπει.

Σας καλούμε λοιπόν την Τετάρτη 23 Νοεμβρίου 2011 και ώρα 18.00 στη αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Αγίου Νικολάου(Γ΄όροφος ΡΕΞ) για να συζητήσουμε τους τρόπους αντιμετώπισης του προβλήματος, τις πρωτοβουλίες που θα πάρουμε και τις ενέργειες που θα κάνουμε καθώς και τον συντονισμό μας.

Με εκτίμηση
Ο Δήμαρχος Αγίου Νικολάου
Δημήτρης Ι. Κουνενάκης

Σήμερα, μιλώντας στην πρωϊνή εκπομπή του Θ. Κορομπύλια διευκρίνησε τί ακριβώς εννοεί ως κίνημα αλληλεγγύης. Είπε ότι μέχρι πέρυσι δινόταν κάθε χριστούγεννα κάποιες τσάντες με τρόφιμα σε οικογένειες που είχαν ανάγκη, αλλά φέτος οιτσάντες αυτές δεν θα επαρκούν γιατί οι ανάγκες είναι μεγαλύτερες, οπότε πρέπει και όσοι δημότες έχουν και κατέχουν να συμβάλλουν και αυτοί.

Αυτό όμως κύριε δήμαρχε δεν είναι αλληλεγγύη, είναι φιλανθρωπία.
Ο Δήμος ουσιαστικά θέλει να δημιουργήσει ένα δημοτικό φιλόπτωχο ταμείο, και το ονομάζει κίνημα αλληλεγγύης.

Θετική σίγουρα η πρόθεση να υπάρχει φιλανθρωπία από το δήμο, αλλά δεν πρέπει να έχει αναστολές στο να χρησιμοποιεί τη λέξη αυτή, που αντικατροπτίζει απόλυτα αυτό που θέλει να κάνει.

Κίνημα αλληλεγγύης είναι κάτι διαφορετικό από αυτό που θέλει να κάνει ο δήμαρχος και δεν έχει σχέση με φιλανθρωπία.
Αλληλεγγύη σημαίνει αλληλοβοήθεια. 
Σημαίνει ότι όταν δοκιμάζεται από την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης και της τρόϊκας το μεγαλύτερο κομμάτι της τοπικής κοινωνίας, τότε οι δημότες οργανώνονται και βοηθούν ο ένας τον άλλον. 
Ο νοσηλευτής βοηθά το δάσκαλο, και ο επαγγελματίας βοηθά τον υπάλληλο του δήμου. Ο οικοδόμος βοηθά τον ιδιωτικό υπάλληλο και ο ηλεκτρολόγος βοηθά τον συνταξιούχο. 
Όλοι μαζί επεμβαίνουν όταν η ΔΕΗ πάει να κόψει το ρεύμα σε αυτόν που δεν μπορεί να πληρώσει το ρεύμα, όχι γιατί είναι αναξιοπαθών (τι λέξη κι αυτή), αλλά γιατί η κυβέρνηση του έχει πάρει μέχρι στιγμής τόσα πολλά που δεν του έχουν μείνει άλλα. 
Όλοι μαζί επεμβαίνουν για να μη γίνει ο πληστιριασμός του σπιτιού ή του μαγαζιού αυτού που δεν μπορεί να πληρώνει τις δόσεις της τράπεζας, επειδή τα εισοδήματα του έχουν πλέον μειωθεί στο 1/2 ή κατά τα 2/3. 

Ο δήμαρχος προέρχεται από την αριστερά και ξέρει πολύ καλά τη διαφορά φιλανθρωπίας και αλληλεγύης. Χρησιμοποιεί όμως σκόπιμα τη λάθος λέξη γιατί θέλει να συνεχίσει να εμφανίζεται ως αριστερός. Ε, καλά! Και ο Γ. Παπανδρέου σοσιαλιστής δηλώνει...

19 Νοε 2011

Σχετικά με τη δήλωση του Μ. Καρχιμάκη για τη φύλαξη της σημαίας του Πολυτεχνείου

ο Πασπίτης Χρ. Παπουτσής κρατά τη σημαία του Πολυτεχνείου σε πορεία στα τέλη της δεκαετίας του '70
Με γραπτή του δήλωση ο Μιχάλης Καρχιμάκης ζήτησε την παράδοση της αιματοβαμμένης σημαίας του Πολυτεχνείου, λέγοντας επί λέξη:

«Η Σημαία του Πολυτεχνείου, το πιο ιερό σύμβολο της φοιτητικής εξέγερσης, δεν χρειάζεται ούτε φανερούς ούτε μυστικούς "νομείς".

Η αιματοβαμμένη σημαία του Πολυτεχνείου δεν είναι λάφυρο, δεν ανήκει σε καμία φοιτητική παράταξη. Ανήκει στο σύνολο του φοιτητικού και εργατικού κινήματος, ανήκει στον ελληνικό λαό. Η ιδιοποίηση της, συνιστά σφετερισμό μνήμης και προσβολή στον αντιδικτατορικό αγώνα.

Αυτή την περίοδο κρινόμαστε όλοι αυστηρά. Πολιτικά κόμματα, στελέχη και κομματικές παρατάξεις. Με αφορμή τη φετινή επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου πρέπει να υπάρξει δέσμευση από τη σπουδάζουσα νεολαία της παράταξής μας για άμεση παράδοση της σημαίας, σε χώρο που να συμβολίζει τους δημοκρατικούς αγώνες του λαού μας».


Ως γνωστόν τη σημαία του Πολυτεχνείου την έχει από το 1974 η ΠΑΣΠ, η φοιτητική και σπουδαστική παράταξη του ΠΑΣΟΚ.
Προσωπικά, όταν τη δεκαετία του '90 ήμουν φοιτητής, ως εκλεγμένος εκπρόσωπος της ΠΑΣΠ στο Κεντρικό Συμβούλιο της ΕΣΕΕ είχα την τιμή να κρατήσω -μαζί με εκπροσώπους από άλλες παρατάξεις- τη ματωμένη σημαία στην πορεία του Πολυτεχνείου. Τόσα χρόνια από το 1974 μέχρι πέρυσι, κανείς δεν είχε ενοχληθεί που τη σημαία την είχε η ΠΑΣΠ, ούτε καν οι αριστερές παρατάξεις.
Από τότε που βγήκε πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ο Γιωργάκης Παπανδρέου, ξεκίνησαν τις πιέσεις για να για να πάρουν τη σημαία από την ΠΑΣΠ και να τη βάλουν σε μουσείο.

Νομίζω ότι προσβολή στον αντιδικτατορικό αγώνα δεν είναι που έχει η ΠΑΣΠ τη ματωμένη σημαία του Πολυτεχνείου.

Προσβολή στον αντιδικτατορικό αγώνα είναι που έχουμε σήμερα υπουργούς που αμφισβητούν ότι υπήρξαν νεκροί στην εξέγερση του Πολυτεχνείου (Άδωνις Γεωργιάδης), υπουργούς που στο παρελθόν υπήρξαν επικεφαλής της νεολαίας του κόμματος που υποστήριζε μεταπολιτευτικά τη χούντα (Βορίδης - ΕΠΕΝ).
Και την κυβέρνηση αυτή την έχει ψηφίσει ο κ. Καρχιμάκης και το ΠΑΣΟΚ!

Γιώργος Μανουσάκης

15 Νοε 2011

Video: "Μια χαρούμενη οικογένεια". Του Ν. Μπογιόπουλου


Τα πρόσωπα της Goldman Sachs που κινούν τα νήματα σε παγκόσμιο επίπεδο

Πολύς λόγος γίνεται τον τελευταίο καιρό για τα «κλαμπ» στα οποία συμμετέχουν κι απ' τα οποία ξεπηδούν διάφοροι «σωτήρες» χωρών, οι οποίοι αναλαμβάνουν κυβερνητικούς, πολιτικούς, επικοινωνιακούς θώκους, για να κάνουν τη δουλειά των «αφεντικών».
Η συμμετοχή συγκεκριμένων προσώπων σε συγκεκριμένες «λέσχες» του κεφαλαίου, όπως αναφέρει ο Ριζοσπάστης, προσώπων που αναδεικνύονται σε κυβερνητικά πόστα και παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στα πολιτικά πράγματα των χωρών τους, δεν πρέπει να συσχετίζεται με τη συμμετοχή σε αυτές τις «λέσχες», τονίζουν οι «παπαγάλοι» των κυβερνητών του κόσμου.

«Πρόκειται απλώς - όπως συνηθίζουν να λένε - για την πολιτική δικτύωση που διαθέτουν στα κέντρα λήψης των κυβερνητικών αποφάσεων οι οικονομικά ισχυροί και αυτό συμβαίνει σε όλες τις εποχές και όλα τα καθεστώτα»...

Είναι οι ίδιοι «παπαγάλοι» που βασικό μέρος του «ποιήματος» που έχουν αναλάβει να απαγγέλλουν αφορά και στην αποδόμηση των θεωριών... συνωμοσίας.

Ενα αποκαλυπτικό παράδειγμα για το τι κρύβεται πίσω από τον όρο «πολιτική δικτύωση», που χρησιμοποιείται για να περιγραφεί «κομψά» η εγγενής διαπλοκή μεταξύ κεφαλαίου - αστικού πολιτικού συστήματος και εν γένει αστικού εποικοδομήματος, είναι το ακόλουθο, που - σημειωτέον - δεν αφορά παρά ένα μόνο πρωταγωνιστή, την Goldman Sachs.

Η εφημερίδα παραθέτει ορισμένους επιφανείς, μέσα από το κοινό «νήμα» που τους συνδέει. Το κοινό νήμα δεν είναι άλλο από το γεγονός ότι όλοι τους αποτελούσαν «πρώην» στελέχη της «καλής» αυτής - και καθόλου άγνωστης και στη χώρα μας - τράπεζας:

• Οτμαρ Ισινγκ, επικεφαλής οικονομολόγος της ΕΚΤ, διεθνής σύμβουλος της Goldman Sachs.

• Μάριο Ντράγκι, διοικητής της Τράπεζας της Ιταλίας, διάδοχος του Τρισέ στην ΕΚΤ, αντιπρόεδρος της Goldman Sachs International για την Ευρώπη.

• Μάριο Μόντι, επίτροπος της Κομισιόν, ο επόμενος κυβερνήτης της Ιταλίας, σύμβουλος διεθνών υποθέσεων της Goldman Sachs.

• Πίτερ Σάδερλαντ, επίτροπος ανταγωνισμού της ΕΕ, πρόεδρος της GATT, πρόεδρος της Goldman Sachs International.

• Ρομάνο Πρόντι, πρόεδρος της Κομισιόν, πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας, επικεφαλής του ιταλικού κρατικού ομίλου για τη βιομηχανική ανασυγκρότηση όταν συνέβη το σκάνδαλο της συγχώνευσης μεταξύ της γερμανικής SIEMENS και της ιταλικής STET με τη μεσολάβηση της Goldman Sachs.

• Λόρδος Γκρίφιθς, σύμβουλος της Θάτσερ, αντιπρόεδρος της Goldman Sachs International.

• Γκάβιν Ντέιβις, πρόεδρος του BBC, στέλεχος της Goldman Sachs, η σύζυγος του οποίου διετέλεσε εξ απορρήτων συνεργάτιδα του πρωθυπουργού Γκόρντον Μπράουν.

• Ντέιβιντ Κάμερον, πρωθυπουργός της Βρετανίας, ο αναθέτων τη μαζική πώληση εντόκων του βρετανικού Δημοσίου στην Goldman Sachs.

• Τζον Κόρτζιν, κυβερνήτης του Νιου Τζέρσεϊ, πρόεδρος της Goldman Sachs.

• Ρόμπερτ Ρούμπιν, υπουργός Οικονομικών του Κλίντον, αντιπρόεδρος της Goldman Sachs.

• Τίμοθι Γκάιτνερ, υπουργός Οικονομικών του Ομπάμα, επιλέγει γενικό γραμματέα του υπουργείου τον Μαρκ Πάτερσον, λομπίστα της Goldman Sachs.

• Τζόσουα Μπόλτεν, διευθυντής του γραφείου του Τζορτζ Μπους, ένας από τους πρώην της Goldman Sachs.

• «New York Times», εφημερίδα που εκδίδεται από τον όμιλο που έχει προσλάβει ως σύμβουλο την Goldman Sachs.

• Χένρι Πόλσον, υπουργός Οικονομικών του Μπους, πρόεδρος της Goldman Sachs.

• Σίντνεϊ Γουάινμπεργκ, ταμίας της προεκλογικής εκστρατείας του Αϊζενχάουερ το '52 και το '56, αφεντικό της Goldman Sachs, με δυο πόστα καπαρωμένα από ανθρώπους του στις κυβερνήσεις του Αϊκ, τις θέσεις του υπουργού Οικονομικών και του υπουργού Αμυνας.

Κατόπιν τέτοιας «κληρονομιάς», μάλλον δεν έχει άδικο ο νυν επικεφαλής της Goldman Sachs, ο Λόιντ Μπλανκφέιν, ο άνθρωπος που από το 2006 έως το 2010 εισέπραξε πάνω από 200 εκατ. δολάρια σε μπόνους, να δηλώνει: «Δεν είμαι παρά ένας τραπεζίτης που κάνει το έργο του Θεού»!