Beds are Burning

Να κεράσω ένα χναρόσυκο;

Μια μαντινάδα για τη μεγαλειοτάτη...

Την προηγούμενη εβδομάδα η πριγκίπισσα Ράνια της Ιορδανίας που έκανε διακοπές στην Ελούντα, επισκέφθηκε την περιοχή μας και έφαγε στο αγαπημένο μας ταβερνάκι στο Βραχάσι, τον "Πλάτανο". Τυχαία εκείνο τα βράδυ ήταν εκεί μια παρέα χωριανών που δεν έχασε την υκαιρία να σκαρώσει ένα αυθόρμητο γλεντάκι για την όμορφη βασίλισσα. Επρόκειτο για τον πρόεδρο του πολιτιστικού συλλόγου Βραχασίου και την παρέα που-τρεις μέρες μετά- πήγαμε μαζί στο Αζιλακόδασος (και περάσαμε τέλεια!).

Σήμερα με έκπληξη είδαμε στο Έθνος της Κυριακής ένα εκτενέστατο δημοσίευμα για την επίσκεψη της π. Ράνιας στο Βραχάσι, με αρκετές φωτογραφίες και κατατοπιστικές λεπτομέρειες.

Προσωπικά, είμαι αντίθετος με κάθε μορφή οικογενειακής κληρονομικής εξουσίας, πόσο πιο πολύ όταν συνοδεύεται από αμύθητα πλούτη και υπεπολυτελή ζωή. Είμαι επίσης αντίθετος στη δημοσιοποίηση προσωπικών στιγμών οποιουδήποτε προσώπου, διάσημου και μη, εάν ο ίδιος δεν το γνωρίζει ή δεν το επιθυμεί. Από την άλλη όμως, οφείλω να ομολογήσω ότι το συγκεκριμένο δημοσίευμα αποτελεί μια πρώτης τάξεως διαφήμιση για την περιοχή μας, για την ομορφιά του τόπου μας και για την φιλοξενία των ανθρώπων εδώ.

μια κουραστική (?) ημέρα

Ο Αύγουστος έχει και τα καλά του. Έρχονται όλοι οι παλοί φίλοι από την Αθήνα, από άλλες πόλεις και από το εξωτερικό, και λειώνουμε στην παραλία και στις δραστηριότητες. Σήμερα το μεσημέρι παίξαμε για κανένα τρίωρο beach volley στο Σίσι και μόλις νύχτωσε πήγαμε για ποδοσφαιράκι 6 χ 6 στα Μάλλια. Εννοείται ότι η νύχτα μας βρήκε πτώματα μεν, έτοιμους για ξενύχτι δε!

εκδρομή στο Αζιλακόδασος Βραχασίου

Εχθές Κυριακή, είχαμε την ευκαρία να πάμε μια ολοήμερη εκδρομή στο Αζιλακόδασος Βραχασίου. Με πολύ καλή παρέα, με μουσικά όργανα, με καλό κρασί και μπόλικους μεζέδες, περάσαμε μια αξέχαστη ημέρα ανάμεσα στους θεόρατους Αζίλακες, νοιώθοντας στο τέλος της ημέρας πολύ τυχεροί που ζούμε σε ένα τέτοιο τόπο.


Στην παρέα είχαμε και μια καρπαθιώτικη ασκομαντούρα, που μας μάγεψε με τον εκπληκτικό ήχο της:

Ντουζιέρα - ψαράς

Ο Γιώργος Μαργαρίτης στο ιστολόγιο του έχει ένα βιντεάκι για μια ελληνική "ευρεσιτεχνεία" σχετικά με το άπλωμα του αντιλιακού στην παραλία. Εγώ σήμερα στην παραλία της Μιλάτου γνώρισα μια άλλη ελληνική "πατέντα",προϊόν της ευστροφίας ενός "δραστήριου" συγχωριανού μου, την ντουζιέρα - ψαρά.

Γιατί να κάθεται ο ψαράς με τις ώρες στην παραλία να περιμένει τα ψάρια να τσιμπήσουν;

Προσαρμόζει το καλάμι του στην πλησιέστερη ντουζιέρα της παραλίας και κάθεται στην παρακείμενη ταβερνούλα απολαμβάνοντας το ουζάκι του. Όταν κάποιο ψάρι τσιμπήσει, το καλάμι λυγίζει ειδοποιώντας έτσι τον τυχερό αραχτό ψαρά. Αξίζει τον κόπο να το δοκιμάσετε.

Άντε και καλές ψαριές!