28 Νοε 2011

Θ. Πάγκαλος: Αποτύχαμε στην οικονομική πολιτική (σώωωωπα)


Ο ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΑΓΚΑΛΟΣ ΣΤΗΝ «Κ»
Δεν ολοκληρώσαμε τις μεταρρυθμίσεις
Ευθύνες σε Παπακωνσταντίνου - Βενιζέλο για τη διαχείριση της κρίσης
«Κατάρα» η επιλογή Παπανδρέου για δημοψήφισμα
Στη δεύτερη τετραετία Σημίτη οι ρίζες της δυσπιστίας των ξένων προς την Ελλάδα

Συνέντευξη στον Kωνσταντινο Zουλα

«Το Μνημόνιο απέτυχε γιατί εμείς αποτύχαμε και στη μείωση των εξόδων και στην αύξηση των εσόδων από τον περιορισμό της φοροδιαφυγής» ομολογεί σήμερα ο κ. Θ. Πάγκαλος σε έναν άτυπο απολογισμό της «πράσινης» διετίας. Ο αντιπρόεδρος, μάλιστα, παραδέχεται τις σοβαρές ευθύνες των κ. Γ. Παπακωνσταντίνου και Ευ. Βενιζέλου, ενώ καταλογίζει ευθέως στον κ. Χρ. Παπουτσή την αναρχία που επικρατεί στο κράτος με τον «κάθε Φωτόπουλο να καταλαμβάνει ανενόχλητος τη ΔΕΗ». Για τον κ. Γ. Παπανδρέου, τον οποίο εξακολουθεί να εκτιμά, δηλώνει ότι παρασύρθηκε στην «καταραμένη» επιλογή του δημοψηφίσματος, ενώ καταγγέλλει απαξιωτικά κάποιους «ανόητους πανεπιστημιακούς», τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ που θέλουν «να μετατραπούμε σε μια βουκολική Ελλάδα, με έναν Εμβέρ Χότζα να σφάζει πού και πού τους αντιφρονούντες»...

– Είχατε πει ότι το Μνημόνιο είναι ευλογία για τη χώρα. Εξακολουθείτε να το πιστεύετε μετά την εμφανή αποτυχία του;

– Εγώ θέλω να μου δώσει επιτέλους κάποιος ένα καλύτερο Μνημόνιο. Αν διαβάσω ένα τέτοιο κείμενο, θα παραδεχθώ ότι «κάναμε λάθος». Αντί εναλλακτικής πρότασης, όμως, ακούω μόνον μπούρδες. Μπούρδες και αερολογίες που δυστυχώς εκστομίζουν και πανεπιστημιακοί της χώρας, τους οποίους, όταν ακούει κανείς, καταλαβαίνει γιατί έχει αυτά τα χάλια το ελληνικό πανεπιστήμιο.

– Δηλαδή θεωρείτε επιτυχημένο το Μνημόνιο;

– Το αντίθετο. Το Μνημόνιο, όμως, απέτυχε γιατί εμείς δεν ολοκληρώσαμε τις μεταρρυθμίσεις που περιέχει και δεν βαδίσαμε με την αποφασιστικότητα που απαιτείτο. Αποτύχαμε στην περικοπή των δαπανών και κυρίως στην αύξηση των εσόδων με τη μείωση της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής.

– Αρα, φταίει η ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών. Οι κ. Παπακωνσταντίνου και Βενιζέλος.

– Είναι προφανώς θέμα ηγεσίας και μηχανισμών του συγκεκριμένου υπουργείου, αλλά είναι και όλοι αυτοί που έκαναν τις κομπίνες και έβγαλαν τα λεφτά τους έξω εξαπατώντας και κλέβοντας το Δημόσιο, χωρίς κανείς να την πληρώσει.

– Και εσείς τι κάνατε; Αναφέρομαι και προσωπικά σε σας γιατί είχατε την ευθύνη της περιστολής των δαπανών με την κατάργηση των άχρηστων φορέων.

– Το έχω απαντήσει. Εγώ είχα μόνον συμβουλευτική και όχι νομοθετική αρμοδιότητα και εξάντλησα όλα τα περιθώριά της. Ως προς την ανάληψη, λοιπόν, των σχετικών πρωτοβουλιών απευθυνθείτε στους εκάστοτε υπουργούς.

– Για να έρθω στην επικαιρότητα, είχε άδικο ο κ. Σαμαράς να ισχυρίζεται ότι ήταν απαξιωτική για τη χώρα η απαίτηση των εταίρων μας να ακυρώσουν οποιαδήποτε εναλλακτική πολιτική της αντιπολίτευσης;

– Δεν θέλω να κρίνω τον πρόεδρο της Ν.Δ., καθώς στηρίζει μια κυβέρνηση στην οποία ανήκω. Εχω πει όμως ότι όταν είσαι σε θέση δανεισμού δεν θέτεις εσύ τους όρους, αλλά αυτός που παρέχει το δάνειο. Οι εταίροι ζήτησαν να διαβεβαιωθούν ότι τα χρήματά τους δεν θα πάνε στο βρόντο. Και καθώς ο κ. Σαμαράς είπε ότι στηρίζει εμπράκτως την κυβέρνηση δεν κατάλαβα ποτέ γιατί αρνήθηκε να βάλει μια υπογραφή δημιουργώντας ένα τεράστιο θέμα γύρω από ένα ανύπαρκτο ζήτημα.

– Αφού ήταν ανύπαρκτο θέμα, πώς εξηγείτε την τόσο μεγάλη επιμονή των εταίρων μας;

– Δεν μπορώ ούτε επιθυμώ να κάνω ψυχανάλυση των εταίρων μας. Σας είπα ποιο κατά τη γνώμη μου ήταν το αυτονόητο σκεπτικό τους.

«Εμμονη ιδέα»

– Χαρακτηρίσατε το δημοψήφισμα λάθος. Θεωρείτε απλά ότι δεν είχε συνυπολογίσει τις συνέπειες ο κ. Παπανδρέου;

– Το είπα δημόσια, το είπα και στον ίδιο. Δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω πώς ο Γ. Παπανδρέου με μια τόσο βαθιά πείρα των κοινοτικών πραγμάτων παρασύρθηκε σε μια επιλογή που μόνον με τη λέξη κατάρα μπορεί να περιγραφεί. Διότι όσες φορές κοινοτικές χώρες κατέφυγαν σε δημοψήφισμα είχαμε δυσμενέστατες επιπτώσεις στην ευρωπαϊκή ενοποίηση. Και δεν εννοώ μόνον το ευρωσύνταγμα. Θα επικαλεστώ και τους Αγγλους οι οποίοι μονίμως έχουν ένα πλειοψηφικό ποσοστό που ζητεί να φύγουν από την Ε.Ε. και ουδέποτε βέβαια έχουν κάνει σχετικό δημοψήφισμα. Στα δημοψηφίσματα έχει αποδειχθεί ότι οι πολίτες δεν ψηφίζουν κάνοντας μια εμπεριστατωμένη ανάλυση του διλήμματος, αλλά με απλοϊκές προσεγγίσεις που επηρεάζονται συχνά από το θυμικό τους έναντι εκείνου που θέτει το ερώτημα.

– Οταν του τα είπατε προφανώς όλα αυτά, ο κ. Παπανδρέου τι σας είπε;

– Δεν μου απάντησε κάτι. Εμεινα με την εντύπωση ότι απλά είχε μια εμμονή στην ιδέα του δημοψηφίσματος διότι ήθελε να εκφράσει ο λαός την άποψή του. Αλλά αυτό ήταν ρίσκο φοβερό που προκάλεσε τεράστιο πρόβλημα σε όλο τον πλανήτη. Για να καταλάβετε, επειδή τότε ήμουν στην Κίνα, η τοπική κομμουνιστική εφημερίδα της Καντόνας -πουλάει 1 εκατ. φύλλα!- είχε το ελληνικό δημοψήφισμα πρώτο θέμα, και τον κ. Παπανδρέου σε γελοιογραφίες με αρνητικά, δυστυχώς, σχόλια για την Ελλάδα…

– Είναι εύκολο να αναστραφεί η τεράστια αυτή δυσπιστία για τη χώρα;

– Δεν ξεκίνησε αυτή η δυσπιστία τώρα. Εχει τις ρίζες της πριν από την πρωθυπουργία Καραμανλή στην οποία διογκώθηκε. Ηδη όμως από τη δεύτερη τετραετία Σημίτη υπήρχε μια σειρά από υπεσχημένες θεσμικές παρεμβάσεις που δεν έγιναν ποτέ. Ούτε την Παιδεία μας αναμορφώσαμε, ούτε το φορολογικό μας σύστημα, ούτε το εκλογικό μας σύστημα και έμειναν τα πράγματα ως είχαν. Λες και με την τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων και την είσοδο στην ΟΝΕ τελείωνε η ιστορία του ελληνικού κράτους. Το αντίθετο συνέβαινε. Αρχιζε μια νέα περίοδος που απαιτούσε μια γενναία παρέμβαση στο κράτος. Αν δεν με πιστεύετε, διαβάστε και το βιβλίο του κ. Σημίτη στο οποίο απαριθμεί -ηθελημένα ή μη- όσα είχαμε υποσχεθεί και ουδέποτε αποτολμήσαμε.

Για να επιβιώσουμε στην Ε.Ε. δεν νοείται πια να κάνουμε ό,τι μας καπνίσει

– Η στόχευση της κ. Μέρκελ έχετε καταλάβει ποια είναι;

– Αυτό που υποστηρίζει η Γερμανία είναι ορθότατο. Η κ. Μέρκελ όπως και αρκετοί εταίροι μας υπογραμμίζει δικαίως ότι ο ενιαίος νομισματικός χώρος πάσχει από έλλειμμα ρυθμιστικής αρχής και ότι χρειάζεται ενιαία οικονομική πολιτική. Που σημαίνει να τεθούν σαφέστατοι κανόνες σε όλους. Ακούω διάφορους ανόητους να το ονομάζουν αυτό επιτροπεία, παραβλέποντας ότι όταν υπάρχει ενιαίο νόμισμα είναι αδιανόητο να κάνει ο καθένας του κεφαλιού του. Να αυξάνει κατά το δοκούν τα ελλείμματά του και να χρεώνει τις επόμενες γενιές όσο γουστάρει. Για να σωθεί η Ε.Ε. πρέπει να μπουν κανόνες και εμείς, ως πλέον άσωτοι, είμαστε οι πρώτοι που οφείλουμε να τους τηρήσουμε. Θα με ρωτήσετε, δεν υπάρχει εναλλακτική πρόταση; Ασφαλώς. Είναι η βουκολική «εξέλιξη» την οποία πρεσβεύουν το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ που αντιστρατεύονται εξίσου την Ε.Ε. Τι αντιπροτείνουν; Να γυρίσουμε στη βουκολική Ελλάδα με τα κτηματάκια μας, να βόσκουμε τα αρνάκια μας και να έχουμε και έναν Εμβέρ Χότζα που κάθε τόσο θα σφάζει 5 - 6.000 «κεφάλια» για να «καθαρίζει» τους κακώς σκεπτόμενους και να επανέρχεται η «ηρεμία»...

Υπάρχει βέβαια και το επιχείρημα ότι αν είναι να εξαθλιωθούμε με το ευρώ τι διαφορά θα είχε η επιστροφή στη δραχμή.

– Αλλη μεγάλη σαχλαμάρα. Στη χώρα μας συζητάμε αν πρέπει ή όχι να φύγουμε από το ευρώ και δεν συνειδητοποιούμε ότι αυτό που διακυβεύεται πλέον είναι να μας εγκαταλείψει το ευρώ. Το ξαναλέω. Για να επιβιώσουμε στη φυσική περιοχή μας που είναι η Ε.Ε. δεν νοείται πια να κάνουμε ό,τι μας καπνίσει. Πολύ περισσότερο να υβρίζουμε και να θίγουμε βαθύτατα τους Γερμανούς. Εχετε διαβάσει τι γράφουν ακόμη και σύμβουλοι αρχηγών κομμάτων στις εφημερίδες; Χαρακτηρίζουν χιτλερικούς σύσσωμους τους Γερμανούς και τους εκπροσώπους τους. Επειδή γνωρίζω καλά αυτήν τη χώρα και είχα κι εγώ κάποτε πρόβλημα με όσα είχα πει (σ. σ. εννοεί τη δήλωσή του ότι «η Γερμανία είναι γίγαντας με μυαλό μικρού παιδιού») δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο για έναν Γερμανό από το να τον αποκαλέσεις χιτλερικό. Πες τον κλέφτη, λωποδύτη, ψεύτη, αλλά η παρομοίωση με τη ναζιστική Γερμανία είναι η μεγαλύτερη ύβρις.

– Και το ενδεχόμενο να μεθοδεύει η Γερμανία τη δική της αποχώρηση από την Ευρωζώνη είναι απλά συνωμοσιολογικό σενάριο;

– Οχι. Υπήρξε και σχετική συζήτηση στη Γερμανία την οποία εμείς πήραμε χαμπάρι τελευταίοι. Ευτυχώς, όμως, με την επιβολή που πέτυχε η κ. Μέρκελ και στον συνασπισμό της και σε μεγάλο αριθμό βουλευτών της αντιπολίτευσης, δεν τίθεται θέμα πλέον ούτε διάλυσης της ευρωζώνης ούτε αποχώρησης της Γερμανίας από αυτήν. Οι Γερμανοί είναι αποφασισμένοι να πληρώσουν το κόστος διατήρησης του ευρώ διότι έχουν αντιληφθεί ότι στην Ευρώπη είναι τα συμφέροντά τους. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι μπορεί κάποιος να τους εκβιάσει κι ας το έχουν υπ’ όψιν τους όλες οι πολιτικές μας δυνάμεις.

Κοντά με όλους και πρωτίστως με Παπανδρέου

– Εκλογές πότε βλέπετε;

– Μέχρι να ψηφιστεί ο προϋπολογισμός δεν θα μπω σε καμία τέτοια συζήτηση.

– Ούτε για τα ενδοκομματικά σας; Διάβασα ότι αυτοεξαιρεθήκατε από δελφίνος.

– Και στριπτίζ να κάνετε, παρόλο που θα με συγκινήσει ως πρωτοτυπία, δεν θα σας απαντήσω τίποτα για το κόμμα μου.

– Ούτε γι’ αυτό που εγράφη, ότι είστε πολύ κοντά με την τρόικα του ΠΑΣΟΚ με την οποία γευματίσατε;

– Είμαι κοντά με όλους και θα σας έλεγα πρωτίστως με τον κ. Παπανδρέου, τη συμβολή του οποίου εκτιμώ στην πρόσφατη περίοδο σε αντίθεση με άλλους που τον λιθοβολούν.

– Ειδικά στο τέλος, πάντως, η κυβέρνησή του έδειξε να χάνει πλήρως τον έλεγχο ακόμη και στο ζήτημα της τάξεως.

– Δεν το αρνούμαι. Ακόμη και τώρα μου είναι αδιανόητο ο κάθε Φωτόπουλος να καταλαμβάνει τη ΔΕΗ και να χρειάζονται μέρες για να επέμβει η αστυνομία.

– Δεν έχει ευθύνη ο κ. Χρήστος Παπουτσής;

– Βεβαίως. Κατ’ εξοχήν έχει την ευθύνη. Εχοντας αγωνισθεί επί χρόνια για τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών βρέθηκα εις τας δυσμάς του βίου μου να μην μπορώ να διασχίσω την Πλατεία Συντάγματος χωρίς να λοιδορηθώ από τον κάθε τυχόντα. Σε μια ζούγκλα που δημιούργησαν κοινοβουλευτικά κόμματα και βουλευτές κινητοποιώντας τραμπούκους, αλήτες, κακοποιούς, μην πω και τρομοκράτες.

– Ηταν όσα περιγράφετε οι δεκάδες χιλιάδες αγανακτισμένοι;

– Εγώ αναφέρομαι σε όσους δημιούργησαν, ενεθάρρυναν και συντήρησαν επί μήνες μια ζούγκλα στη μεγαλύτερη πλατεία της χώρας.

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 27/11/11

27 Νοε 2011

Προσοχή! Ειναι ο καπιταλισμός λέμε


Κυκλοφορούν σε προωθημένα μέιλ διάφορες απόψεις-αναλύσεις που από μια λάθος έως πονηρή σκοπιά πρεοσπαθουν εκλαικευμένα να "ενημερώσουν" για το τι συμβαίνει.
Προσοχή όμως!
Προσοχή στους εθνικιστες φασίστες που κρυβονται πίσω από μερικες σωστες θεσεις.
Μεσα στα σωστα(για κλείσιμο ελληνικών επιχειρήσεων,ανεργία, πιστωτικές κάρτες και δάνεια, ξαφνικα τσουβαλιάζουν τους 300(Ολοι ίδιοι;;;;Και αυτοί που κυβερνησαν και οι άλλοι που έλεγαν πάντα όχι;;;; και μετα τους 300 τι; μήπως ο Παπαδημος; ή μηπως μια "καλή" χουντα;), κατηγορούν οσους "αγαπανε τους μετανάστες", τα βάζουν για την κριση με το Δημόσιο κλπ. Και τελικα δεν λένε τι φταιει. Ο καπιταλισμός ειναι αθωος; Φυσικα δεν μπορει να φταιει οτι "δε θελουν άλλους Ελληνες" όπως έλεγε κάποιο μέιλ που πήρα σήμερα. Δεν υπάρχει μονο η Ελλαδα στον πλανητη.

Ειναι σαν να σπαει το φραγμα του ποταμού και να πλημμυρίζει πόλεις και χωριά και αντι να χτισουμε καλύτερο φράγμα για να σταματησουμε τα φουσκωμενα νερά(της κρίσης) αγοράζουμε σκούπες, φαράσια και αδιάβροχα και κατηγορούμε τους πάντες για τα πάντα(σε λίγο θα ακουσουμε οτι φταιει που απομακρυνθήκαμε από το Θεό), αφου για το σπασμενο φράγμα δεν θέλουμε να ακούσουμε.
Με λίγα λόγια ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΛΕΜΕΕΕΕΕΕ

Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο του Γιώργου Σαρρή ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ

Ένα σχόλιο από το ιστολόγιο: Συμφωνώ απόλυτα με όσα αναφέρει ο Γιώργος Σαρρής και επαυξάνω με το ότι -όπως βλέπουμε τις τελευταίες ημέρες- η επίθεση του καπιταλισμού στα μεσαία και χαμηλά οικονομικώς στρώμματα της κοινωνίας επεκτείνεται και σε άλλες χώρες της Ευρώπης, όπως στην Ιρλανδία, στην Πορτογαλλία, στην Ιταλία, ακόμα και στη Γαλλία, και ενδεχομένως αύριο και στη Γερμανία. Ο σχεδιασμός και οι επιθέσεις του Καπιταλισμού εναντίον των εργασιακών δικαιωμάτων και των λαϊκών εισοδημάτων είναι υπερεθνικός και δεν οφείλεται ούτε σε εθνικούς σχεδιασμούς, ούτε σε εσωτερικά φαινόμενα των κρατών. Μοναδικό κίνητρο των καπιταλιστών που ελέγχουν τον Παγκόσμιο πλούτο είναι το κέρδος και μόνον αυτό.
Γιώργος Μανουσάκης

25 Νοε 2011

Να υψώσουμε ένα τείχος αλληλεγγύης

Η πολιτική της κυβέρνησης της τρόϊκας οδηγεί την ελληνική κοινωνία στη διάλυση και την απόγνωση.
 Οι συνεχόμενες περικοπές μισθών, σε συνδυασμό με τα συνεχή χαράτσια έχουν φέρει σε αδιέξοδο τα μεγαλύτερα κοινωνικά στρώματα, τους μισθωτούς - συνταξιούχους, τους μικρομεσαίους επαγγελματίες, τους αγρότες τους άνεργους. Το απόλυτο σημείο κοινωνικού εκβιασμού από την κυβέρνηση ήρθε με το φόρο ακίνητης περιουσίας που μπήκε στους λογαριασμούς της ΔΕΗ και απειλεί όσους δεν πληρώσουν με διακοπή ηλεκτροδότησης, ενός κοινωνικού αγαθού. 
Πρόκειται για έναν στυγνό εκβιασμό, παράνομο, αντισυνταγματικό, άδικο και ανήθικο.
 Σε αυτό το θέμα δεν χωρούν εκτιμήσεις περί αναξιοπαθούντων που πρέπει να εξαιρεθούν. Η κυβερνητική πολιτική (την οποία κάποιοι υπερασπίζονται στην Ένωση Δήμων) έχει μετατρέψει σε αναξιοπαθούντες το μεγαλύτερο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας. Απάντηση σε αυτή μπορούμε να δώσουμε αγωνιζόμενοι για να αλλάξει.
Αλλά μπορούμε και πρέπει να υψώσουμε ένα τείχος αλληλεγγύης απέναντι στην απάνθρωπη πολιτική της τρόϊκας, της κυβέρνησης του Παπανδρέου και της κυβέρνησης του Παπαδήμου.
 Ένα τείχος προστασίας για όλους μας. 
Να μην αφήσουμε να κοπεί το ρεύμα σε κανένα σπίτι, σε κανένα κατάστημα. Να δούμε πώς μπορούμε να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο. Να δείξουμε ότι απέναντι στις ανήθικες και άδικες αποφάσεις τους είμαστε ΕΝΩΜΕΝΟΙ.
Αυτά μπορούμε και πρέπει να τα συζητήσουμε και να τα οργανώσουμε και στον τόπο μας. Γι΄αυτό αποφασίσαμε να οργανωθεί μια πλατιά Λαϊκή Συνέλευση στο κινηματοθέατρο ΡΕΞ την Κυριακή 27/11/11 στις 11 το πρωί. 
Μπορούμε και πρέπει να στείλουμε ένα μήνυμα ενοτητας, ένα μήνυμα μη υποταγής σε αυτή την αντικοινωνική πολιτική.

Γιώργος Μανουσάκης
Πρόεδρος ΔΣ Συλλόγου Εργαζομένων Νοσοκομείου Αγ. Νικολάου

22 Νοε 2011

Αλληλεγγύη ή φιλανθρωπία;


Ο Δήμαρχος Αγίου Νικολάου εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση:

Kίνημα αλληλεγγύης γι΄αυτούς που έχουν την ανάγκη μας
Όπως γνωρίζετε οι οικονομικές δυσκολίες των καιρών, έχουν οδηγήσει πολλούς συνανθρώπους μας στο περιθώριο και στην απόγνωση.

Προοιωνίζεται ένας βαρύς χειμώνας και πολλοί συνδημότες μας έχουν την ανάγκη της θαλπωρής και της αλληλεγγύης.
Διαπιστώνουμε ότι πολλοί συμπολίτες και φορείς με ευαισθησία, θέλουν να βοηθήσουν στο κίνημα αλληλεγγύης που έχει ανάγκη η κοινωνία μας.

Στο πλαίσιο αυτό χρειάζεται να συντονίσουμε τις δυνάμεις μας, να ενώσουμε τις προσπάθειές μας ,ώστε η βοήθειά μας να γίνει με τα μέσα που απαιτούνται και η βοήθεια να πάει εκεί που πρέπει.

Σας καλούμε λοιπόν την Τετάρτη 23 Νοεμβρίου 2011 και ώρα 18.00 στη αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Αγίου Νικολάου(Γ΄όροφος ΡΕΞ) για να συζητήσουμε τους τρόπους αντιμετώπισης του προβλήματος, τις πρωτοβουλίες που θα πάρουμε και τις ενέργειες που θα κάνουμε καθώς και τον συντονισμό μας.

Με εκτίμηση
Ο Δήμαρχος Αγίου Νικολάου
Δημήτρης Ι. Κουνενάκης

Σήμερα, μιλώντας στην πρωϊνή εκπομπή του Θ. Κορομπύλια διευκρίνησε τί ακριβώς εννοεί ως κίνημα αλληλεγγύης. Είπε ότι μέχρι πέρυσι δινόταν κάθε χριστούγεννα κάποιες τσάντες με τρόφιμα σε οικογένειες που είχαν ανάγκη, αλλά φέτος οιτσάντες αυτές δεν θα επαρκούν γιατί οι ανάγκες είναι μεγαλύτερες, οπότε πρέπει και όσοι δημότες έχουν και κατέχουν να συμβάλλουν και αυτοί.

Αυτό όμως κύριε δήμαρχε δεν είναι αλληλεγγύη, είναι φιλανθρωπία.
Ο Δήμος ουσιαστικά θέλει να δημιουργήσει ένα δημοτικό φιλόπτωχο ταμείο, και το ονομάζει κίνημα αλληλεγγύης.

Θετική σίγουρα η πρόθεση να υπάρχει φιλανθρωπία από το δήμο, αλλά δεν πρέπει να έχει αναστολές στο να χρησιμοποιεί τη λέξη αυτή, που αντικατροπτίζει απόλυτα αυτό που θέλει να κάνει.

Κίνημα αλληλεγγύης είναι κάτι διαφορετικό από αυτό που θέλει να κάνει ο δήμαρχος και δεν έχει σχέση με φιλανθρωπία.
Αλληλεγγύη σημαίνει αλληλοβοήθεια. 
Σημαίνει ότι όταν δοκιμάζεται από την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης και της τρόϊκας το μεγαλύτερο κομμάτι της τοπικής κοινωνίας, τότε οι δημότες οργανώνονται και βοηθούν ο ένας τον άλλον. 
Ο νοσηλευτής βοηθά το δάσκαλο, και ο επαγγελματίας βοηθά τον υπάλληλο του δήμου. Ο οικοδόμος βοηθά τον ιδιωτικό υπάλληλο και ο ηλεκτρολόγος βοηθά τον συνταξιούχο. 
Όλοι μαζί επεμβαίνουν όταν η ΔΕΗ πάει να κόψει το ρεύμα σε αυτόν που δεν μπορεί να πληρώσει το ρεύμα, όχι γιατί είναι αναξιοπαθών (τι λέξη κι αυτή), αλλά γιατί η κυβέρνηση του έχει πάρει μέχρι στιγμής τόσα πολλά που δεν του έχουν μείνει άλλα. 
Όλοι μαζί επεμβαίνουν για να μη γίνει ο πληστιριασμός του σπιτιού ή του μαγαζιού αυτού που δεν μπορεί να πληρώνει τις δόσεις της τράπεζας, επειδή τα εισοδήματα του έχουν πλέον μειωθεί στο 1/2 ή κατά τα 2/3. 

Ο δήμαρχος προέρχεται από την αριστερά και ξέρει πολύ καλά τη διαφορά φιλανθρωπίας και αλληλεγύης. Χρησιμοποιεί όμως σκόπιμα τη λάθος λέξη γιατί θέλει να συνεχίσει να εμφανίζεται ως αριστερός. Ε, καλά! Και ο Γ. Παπανδρέου σοσιαλιστής δηλώνει...

19 Νοε 2011

Σχετικά με τη δήλωση του Μ. Καρχιμάκη για τη φύλαξη της σημαίας του Πολυτεχνείου

ο Πασπίτης Χρ. Παπουτσής κρατά τη σημαία του Πολυτεχνείου σε πορεία στα τέλη της δεκαετίας του '70
Με γραπτή του δήλωση ο Μιχάλης Καρχιμάκης ζήτησε την παράδοση της αιματοβαμμένης σημαίας του Πολυτεχνείου, λέγοντας επί λέξη:

«Η Σημαία του Πολυτεχνείου, το πιο ιερό σύμβολο της φοιτητικής εξέγερσης, δεν χρειάζεται ούτε φανερούς ούτε μυστικούς "νομείς".

Η αιματοβαμμένη σημαία του Πολυτεχνείου δεν είναι λάφυρο, δεν ανήκει σε καμία φοιτητική παράταξη. Ανήκει στο σύνολο του φοιτητικού και εργατικού κινήματος, ανήκει στον ελληνικό λαό. Η ιδιοποίηση της, συνιστά σφετερισμό μνήμης και προσβολή στον αντιδικτατορικό αγώνα.

Αυτή την περίοδο κρινόμαστε όλοι αυστηρά. Πολιτικά κόμματα, στελέχη και κομματικές παρατάξεις. Με αφορμή τη φετινή επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου πρέπει να υπάρξει δέσμευση από τη σπουδάζουσα νεολαία της παράταξής μας για άμεση παράδοση της σημαίας, σε χώρο που να συμβολίζει τους δημοκρατικούς αγώνες του λαού μας».


Ως γνωστόν τη σημαία του Πολυτεχνείου την έχει από το 1974 η ΠΑΣΠ, η φοιτητική και σπουδαστική παράταξη του ΠΑΣΟΚ.
Προσωπικά, όταν τη δεκαετία του '90 ήμουν φοιτητής, ως εκλεγμένος εκπρόσωπος της ΠΑΣΠ στο Κεντρικό Συμβούλιο της ΕΣΕΕ είχα την τιμή να κρατήσω -μαζί με εκπροσώπους από άλλες παρατάξεις- τη ματωμένη σημαία στην πορεία του Πολυτεχνείου. Τόσα χρόνια από το 1974 μέχρι πέρυσι, κανείς δεν είχε ενοχληθεί που τη σημαία την είχε η ΠΑΣΠ, ούτε καν οι αριστερές παρατάξεις.
Από τότε που βγήκε πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ο Γιωργάκης Παπανδρέου, ξεκίνησαν τις πιέσεις για να για να πάρουν τη σημαία από την ΠΑΣΠ και να τη βάλουν σε μουσείο.

Νομίζω ότι προσβολή στον αντιδικτατορικό αγώνα δεν είναι που έχει η ΠΑΣΠ τη ματωμένη σημαία του Πολυτεχνείου.

Προσβολή στον αντιδικτατορικό αγώνα είναι που έχουμε σήμερα υπουργούς που αμφισβητούν ότι υπήρξαν νεκροί στην εξέγερση του Πολυτεχνείου (Άδωνις Γεωργιάδης), υπουργούς που στο παρελθόν υπήρξαν επικεφαλής της νεολαίας του κόμματος που υποστήριζε μεταπολιτευτικά τη χούντα (Βορίδης - ΕΠΕΝ).
Και την κυβέρνηση αυτή την έχει ψηφίσει ο κ. Καρχιμάκης και το ΠΑΣΟΚ!

Γιώργος Μανουσάκης

15 Νοε 2011

Video: "Μια χαρούμενη οικογένεια". Του Ν. Μπογιόπουλου


Τα πρόσωπα της Goldman Sachs που κινούν τα νήματα σε παγκόσμιο επίπεδο

Πολύς λόγος γίνεται τον τελευταίο καιρό για τα «κλαμπ» στα οποία συμμετέχουν κι απ' τα οποία ξεπηδούν διάφοροι «σωτήρες» χωρών, οι οποίοι αναλαμβάνουν κυβερνητικούς, πολιτικούς, επικοινωνιακούς θώκους, για να κάνουν τη δουλειά των «αφεντικών».
Η συμμετοχή συγκεκριμένων προσώπων σε συγκεκριμένες «λέσχες» του κεφαλαίου, όπως αναφέρει ο Ριζοσπάστης, προσώπων που αναδεικνύονται σε κυβερνητικά πόστα και παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στα πολιτικά πράγματα των χωρών τους, δεν πρέπει να συσχετίζεται με τη συμμετοχή σε αυτές τις «λέσχες», τονίζουν οι «παπαγάλοι» των κυβερνητών του κόσμου.

«Πρόκειται απλώς - όπως συνηθίζουν να λένε - για την πολιτική δικτύωση που διαθέτουν στα κέντρα λήψης των κυβερνητικών αποφάσεων οι οικονομικά ισχυροί και αυτό συμβαίνει σε όλες τις εποχές και όλα τα καθεστώτα»...

Είναι οι ίδιοι «παπαγάλοι» που βασικό μέρος του «ποιήματος» που έχουν αναλάβει να απαγγέλλουν αφορά και στην αποδόμηση των θεωριών... συνωμοσίας.

Ενα αποκαλυπτικό παράδειγμα για το τι κρύβεται πίσω από τον όρο «πολιτική δικτύωση», που χρησιμοποιείται για να περιγραφεί «κομψά» η εγγενής διαπλοκή μεταξύ κεφαλαίου - αστικού πολιτικού συστήματος και εν γένει αστικού εποικοδομήματος, είναι το ακόλουθο, που - σημειωτέον - δεν αφορά παρά ένα μόνο πρωταγωνιστή, την Goldman Sachs.

Η εφημερίδα παραθέτει ορισμένους επιφανείς, μέσα από το κοινό «νήμα» που τους συνδέει. Το κοινό νήμα δεν είναι άλλο από το γεγονός ότι όλοι τους αποτελούσαν «πρώην» στελέχη της «καλής» αυτής - και καθόλου άγνωστης και στη χώρα μας - τράπεζας:

• Οτμαρ Ισινγκ, επικεφαλής οικονομολόγος της ΕΚΤ, διεθνής σύμβουλος της Goldman Sachs.

• Μάριο Ντράγκι, διοικητής της Τράπεζας της Ιταλίας, διάδοχος του Τρισέ στην ΕΚΤ, αντιπρόεδρος της Goldman Sachs International για την Ευρώπη.

• Μάριο Μόντι, επίτροπος της Κομισιόν, ο επόμενος κυβερνήτης της Ιταλίας, σύμβουλος διεθνών υποθέσεων της Goldman Sachs.

• Πίτερ Σάδερλαντ, επίτροπος ανταγωνισμού της ΕΕ, πρόεδρος της GATT, πρόεδρος της Goldman Sachs International.

• Ρομάνο Πρόντι, πρόεδρος της Κομισιόν, πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας, επικεφαλής του ιταλικού κρατικού ομίλου για τη βιομηχανική ανασυγκρότηση όταν συνέβη το σκάνδαλο της συγχώνευσης μεταξύ της γερμανικής SIEMENS και της ιταλικής STET με τη μεσολάβηση της Goldman Sachs.

• Λόρδος Γκρίφιθς, σύμβουλος της Θάτσερ, αντιπρόεδρος της Goldman Sachs International.

• Γκάβιν Ντέιβις, πρόεδρος του BBC, στέλεχος της Goldman Sachs, η σύζυγος του οποίου διετέλεσε εξ απορρήτων συνεργάτιδα του πρωθυπουργού Γκόρντον Μπράουν.

• Ντέιβιντ Κάμερον, πρωθυπουργός της Βρετανίας, ο αναθέτων τη μαζική πώληση εντόκων του βρετανικού Δημοσίου στην Goldman Sachs.

• Τζον Κόρτζιν, κυβερνήτης του Νιου Τζέρσεϊ, πρόεδρος της Goldman Sachs.

• Ρόμπερτ Ρούμπιν, υπουργός Οικονομικών του Κλίντον, αντιπρόεδρος της Goldman Sachs.

• Τίμοθι Γκάιτνερ, υπουργός Οικονομικών του Ομπάμα, επιλέγει γενικό γραμματέα του υπουργείου τον Μαρκ Πάτερσον, λομπίστα της Goldman Sachs.

• Τζόσουα Μπόλτεν, διευθυντής του γραφείου του Τζορτζ Μπους, ένας από τους πρώην της Goldman Sachs.

• «New York Times», εφημερίδα που εκδίδεται από τον όμιλο που έχει προσλάβει ως σύμβουλο την Goldman Sachs.

• Χένρι Πόλσον, υπουργός Οικονομικών του Μπους, πρόεδρος της Goldman Sachs.

• Σίντνεϊ Γουάινμπεργκ, ταμίας της προεκλογικής εκστρατείας του Αϊζενχάουερ το '52 και το '56, αφεντικό της Goldman Sachs, με δυο πόστα καπαρωμένα από ανθρώπους του στις κυβερνήσεις του Αϊκ, τις θέσεις του υπουργού Οικονομικών και του υπουργού Αμυνας.

Κατόπιν τέτοιας «κληρονομιάς», μάλλον δεν έχει άδικο ο νυν επικεφαλής της Goldman Sachs, ο Λόιντ Μπλανκφέιν, ο άνθρωπος που από το 2006 έως το 2010 εισέπραξε πάνω από 200 εκατ. δολάρια σε μπόνους, να δηλώνει: «Δεν είμαι παρά ένας τραπεζίτης που κάνει το έργο του Θεού»!

12 Νοε 2011

Τί θα γίνει με την Εθνική οδό-χωράφι;


Συνεχίζεται η ταλαιπωρία στο Σεληνάρι και στην παράκαμψη της σταλίδας και είναι άγνωστο πότε θα ολοκληρωθούν αυτά τα τόσο πολύμαθα τμήματα της οδικής σύνδεσης του Μεραμπέλλου και του νομού Λασιθίου με το Ηράκλειο.
Είναι σίγουρο πώς όποια ημερομηνία ολοκλήρωσης των έργων και να πουν οι αρμόδιοι, δεν θα την πιστέψει κανείς από τους πολίτες του τόπου μας, αφού εδώ και καιρό πάμε από τη μια υπόσχεση στην άλλη.

Σκεφτείτε ότι ο πρώην (!!!) πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου και οι απεσταλμένοι της σοσιαλιστικής διεθνούς, οι δικοί μας περιφερειάρχες, βουλευτές και δήμαρχοι, πέρασαν από τα συγκεκριμένα τμήματα της Εθνικής Οδού.
Πέρασαν και από την παράκαμψη της παλιάς εθνικής οδού (στο ρεύμα προς Ηράκλειο) όπου οι λακούβες είναι πολλές, μεγάλες και πολύ επικίνδυνες!
Δυστυχώς παραμένουν έτσι πάρα πολύ καιρό.

Ο βουλευτής Γραμματέας Μ. Καρχιμάκης που περνά από εκεί κάθε φορά που έρχεται στο νομό, δεν έχει κάνει τίποτα για να φτιαχτούν;
Δεν έχει πάρει ένα τηλεφώνημα σε ένα αρμόδιο να του πει ότι οι λακκούβες είναι απαράδεκτες και επικίνδυνες και ότι πρέπει να φτιαχτούν άμεσα;
Το προεδρικό διάταγμα για την αλλαγή δήμου σε 4 χωριά του πρώην δήμου Μακρύ Γιαλού το "έτρεξε" και κανόνισε να εκδοθεί σε χρόνο-ρεκόρ. Γιατί δεν κανόνισε να φτιαχτούν και οι λακούβες σε χρόνο-ρεκόρ, ή να τελειώσουν τα έργα σε Σεληνάρι και παράκαμψη Μαλλίων σε χρόνο ρεκόρ;

Άραγε του πρώην (!!!) πρωθυπουργού τί του είπαν που τον πέρασαν από αυτή την εθνική οδό-χωράφι; Πως δικαιολόγησαν τις λακκούβες - τέρατα λίγον πριν την τάρμαρο.
...Μπορεί βέβαια ο βουλευτής - Γραμματέας να ανακάλυψε και εκεί δάκτυλο δεξιών δικαστών, όπως στην υπόθεση με την μη έγκαιρη έκδοση των σχολικών βιβλίων!

Τσίπρας: Η κυβέρνηση είναι 80% ΠΑΣΟΚ, 10% ΝΔ, 10% ακροδεξιά και 100% μνημόνιο


«Το νέο κυβερνητικό σχήμα είναι 80% ΠΑΣΟΚ, 10% Νέα Δημοκρατία, 10% ακροδεξιά και 100% μνημόνιο». Με τον τρόπο αυτό σχολίασε ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης ανοίγοντας σήμερα το πρωί τις εργασίες της 10ης συνδιάσκεψης του Δικτύου Συνδικαλιστών του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, που πραγματοποιείται στο κτίριο της ΓΣΕΕ.

«Εδώ και δυο χρόνια, στην Ελλάδα ασκείται μια πολιτική που έχει μετατρέψει την Ελλάδα σε διεθνές και Ευρωπαϊκό πειραματόζωο, με στόχο να μεταδοθεί αυτή η πολιτική και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες» συνέχισε ο κ. Τσίπρας και πρόσθεσε:

«Χθες ορκίστηκε στην Ελλάδα μια κυβέρνηση νέου τύπου και μαθαίνουμε ότι και στην Ιταλία σκοπεύουν να προχωρήσουν σε τέτοια νέου τύπου διακυβέρνηση με τεχνοκράτη πρωθυπουργό. Εγκαθίσταται η λογική ότι η πολιτική και η διακυβέρνηση είναι δουλειά των ειδικών που γνωρίζουν καλύτερα από τους λαούς να διαχειρίζονται τις τύχες μας δίχως να έχουν λαϊκή εντολή και δημοκρατική νομιμοποίηση».

«Πρόκειται, είπε ο κ. Τσίπρας, για κυβερνήσεις κοινωνικής αποδόμησης και δημοκρατικής οπισθοδρόμησης».

Εν συνεχεία υποστήριξε ότι η νέα κυβέρνηση δεν θα ακολουθήσει διαφορετική πολιτική από εκείνη του κ. Παπανδρέου και πρότεινε τη συγκρότηση «ενός νέου συνασπισμού εξουσίας που θα σταθεί απέναντι στη συμμαχία του μνημονίου».

Ο πρόεδρος του ΣΥΝ πρόσθεσε ότι η συνέχιση των ίδιων πολιτικών θα οξύνει τα προβλήματα και χαρακτήρισε «ντροπή» ότι ένας στους δύο νέους είναι άνεργοι, ενώ η ελίτ της χώρας που αντιπροσωπεύει το 1% των Ελλήνων, πληρώνει μόλις το 0,8% των άμεσων και έμμεσων φόρων.

Τόνισε τέλος, ότι απαιτείται μια κοινή πολιτική της ευρωπαϊκής αριστεράς η οποία, «θα ανατρέψει το σημερινό πολιτικό και οικονομικό έκτρωμα μιας Ευρώπης που απεμπολεί το ευρωπαϊκό κεκτημένο, που καταλύει τη Δημοκρατία και ακολουθεί πιστά τις εντολές ενός διευθυντηρίου, που καθορίζεται από τις πολιτικές του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου».

Οι εργασίες της συνδιάσκεψης, στην οποία συμμετέχουν συνδικαλιστές και συνδικαλίστριες από δώδεκα ευρωπαϊκές χώρες θα ολοκληρωθεί το απόγευμα.

Αναδημοσίευση από τη σελίδα του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων

11 Νοε 2011

ANOIΧTH ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ Αγ. Νικολάου για ανοιχτή συνέλευση την Κυριακή στις 7.00 στην αίθουσα του Εργ. Κέντρου



ANOIΧTH ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Η Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) Αγ. Νικολάου καλεί κάθε πολίτη που αγωνίζεται ενάντια στην καταστροφή της κοινωνίας και της χώρας από τις πολιτικές των κυβερνήσεων, της Ε.Ε και του Δ.Ν.Τ. στην πρώτη της ανοιχτή συνέλευση, την Κυριακή 13 Νοεμβρίου, στις 7:00 μ.μ., σε αίθουσα του Εργατικού Κέντρου.

10 Νοε 2011

Επιτέλους βγήκε το ψήφισμα ενάντια στο μνημόνιο και τις επιπτώσεις του στους εργαζομένους του Δήμου και ευρύτερα...

ΣΥΝΟΔΕΥΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ

Ένα ψήφισμα που κατατέθηκε με αφορμή την τελευταία συγκέντρωση των εργαζομένων, από τους συγκεντρωμένους στην απεργία 19-20/10, διαμορφώθηκε επιτέλους σε τελικό κείμενο συμπαράστασης του Δημοτικού Συμβουλίου στον αγώνα των εργαζομένων.
Η Λαϊκή Συσπείρωση προσπάθησε για να βγει στη δημοσιότητα το παρακάτω ψήφισμα από την πρώτη στιγμή και αν ήταν δυνατό ομόφωνα. Δυστυχώς το κείμενο συμπαράστασης δεν περνάει ομόφωνα αλλά κατά πλειοψηφία, αφού δεν φέρει την υπογραφή της παράταξης του κ. Καρατζή. Ο κ. Καρατζής εισηγήθηκε τελικά ότι ένα τέτοιο ψήφισμα είχε ήδη προσπεραστεί από τις εξελίξεις... Φαίνεται πως για τον κύριο Καρατζή έχουν λυθεί με τις νέες εξελίξεις τα προβλήματα των εργαζομένων στο Δήμο και αλλού.
Για την ιστορία, το κείμενο συνδιαμορφώθηκε και εγκρίθηκε από τους Κωνσταντίνο Χριστουλάκη εκπρόσωπο της πλειοψηφούσας παράταξης "Σύγχρονος Δήμος" και τον επικεφαλής της "Λαϊκής Συσπείρωσης", Βασίλη Χατζηδάκη.
ΨΗΦΙΣΜΑ

                      Το Δημοτικό Συμβούλιο Αγίου Νικολάου ψηφίζει κατά πλειοψηφία :
Ø  Καταδικάζουμε το μνημόνιο και το πολυνομοσχέδιο.
Ø  Συμπαραστεκόμαστε στο δίκαιο αγώνα των εργαζομένων, ανέργων, συνταξιούχων  καθώς και των εργαζόμενων στους Δήμους της χώρας.
Ø  Συμπαραστεκόμαστε στην κοινωνία του δήμου όπου:
·                     Οι εργαζόμενοι – μισθωτοί ζουν με τις ατελείωτες περικοπές μισθών και την ομηρία της απόλυσης.
·                     Οι άνεργοι αυξάνουν συνεχώς και ψάχνουν με απελπισία διεξόδους για την επιβίωση.
·                     Οι επαγγελματίες και οι μικρομεσαίοι βρίσκονται στα πρόθυρα της καταστροφής .
·                     Οι νέοι και οι νέες βλέπουν μοναδικό διέξοδο τη φυγή από τη χώρα
·                     Οι άνθρωποι της γνώσης, της επιστήμης και του πνεύματος, βιώνουν την απαξίωση των οραμάτων και την κρίση των θεσμών
·                     Οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι βλέπουν τους κόπους τους να μην ανταμείβονται.

Ø  O Καλλικράτης» δεν αύξησε τη πολιτική και οικονομική αυτοτέλεια της αυτοδιοίκησης. Αντίθετα ανατέθηκαν στους Ο.Τ.Α. αρμοδιότητες χωρίς την παροχή ανάλογου προσωπικού και πόρων, με αποτέλεσμα να μεταβιβαστεί στους δημότες ένα μεγάλο μέρος του κόστους λειτουργίας των Δήμων.
Το υφιστάμενο προσωπικό δεν επαρκεί παρά την προσπάθεια που καταβαλλόταν οι εργαζόμενοι να ανταποκριθούν στα αυξημένα καθήκοντά τους, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους ή να επηρεάζονται από τις σημαντικές περικοπές που πραγματοποιήθηκαν στους μισθούς τους.
Για αυτό ζητάμε:
Προσλήψεις νέου μόνιμου προσωπικού με πλήρη μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα για να καλυφθούν οι αυξανόμενες κοινωνικές ανάγκες σε υπηρεσίες και υποδομές και ειδικά στη καθαριότητα, στη συντήρηση σχολείων, σε βρεφονηπιακούς και άλλες κοινωνικές υπηρεσίες.
Αντιπαλεύουμε τη γενίκευση της ανατροπής των εργασιακών σχέσεων και την επέκταση της εφαρμογής «ευέλικτων εργασιακών σχέσεων» στους ΟΤΑ μέσω προγραμμάτων περιορισμένου χρόνου, Τοπικών Πρωτοβουλιών Απασχόλησης, προγραμμάτων κατάρτισης, ή άλλων μέσω ΟΑΕΔ, Μ.Κ.Ο. κ.λπ., αλλά και οποιωνδήποτε άλλων μορφών επιχειρήσεων.
Προσοχή:
Υπάρχει συκοφάντηση των εργαζομένων στην ΤΑ , οι οποίοι στην μεγάλη πλειονότητά τους αμείβονται με χαμηλούς μισθούς.
Γίνεται προσπάθεια χειραγώγησης της κοινής γνώμης, ώστε με την μέθοδο του κοινωνικού αυτοματισμού να προετοιμαστεί το έδαφος για την εργασιακή εφεδρεία και στους ΟΤΑ.

ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ. ΝΑ ΠΡΟΩΘΗΘΟΥΝ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ.
ΝΑ ΕΝΙΣΧΥΘΟΥΝ ΤΑ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΑ

Ένα σχόλιο από το ιστολόγιο: Χρειάστηκε να δημοσιευτεί ότι θα εκδοθεί κείμενο διαμαρτυρίας από τα σωματεία και το εργατικό κέντρο, για να στείλει ο Βασίλης Χατζηδάκης το ψήφισμα...
Να δούμε βέβαια αν θα εκδοθεί και θα δημοσιοποιηθεί επίσημα από το Γραφείο Τύπου του Δήμου!
Για την παράταξη του κ. Καρατσή, τι να πει κανείς; Ότι λένε ψέμματα όταν μιλάνε για ψήφισμα ξεπερασμένο από τις εξελίξεις; Γιατί; Το μνημόνιο δεν θα συνεχίσει να εφαρμόζεται;
Ούτως ή άλλως ο κ. Καρατσής στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου είπε ότι διαφωνεί με το ψήφισμα. Τώρα γιατί δεν το παραδεχεται;
Λες και δεν ξέρουμε όλοι ότι είναι κυβερνητικό στέλεχος και στηρίζει με χέρια και με πόδια την πολιτική του μνημονίου εις βάρος των εργαζομένων, με τη δικαιολογία ότι είναι μονόδρομος...

8 Νοε 2011

Το ευήκοον ους των υπηκόων


Ετσι απλά, ήσυχα, και προ πάντων δημοκρατικά, στο εξής θα κυβερνούν απευθείας οι Τραπεζίτες χωρίς ενδιάμεσους πολιτικούς, μέντιουμ και ιεροφάντες. Ενα προτεκτοράτο λοιπόν. Με πρωθυπουργό έναν δοτό Τραπεζίτη. Οντινα ουδείς εξέλεξε και εις ουδένα θα λογοδοτήσει. Ο δικομματισμός σε όλο του το «μεγαλείο», τώρα στα πατερημά του, με το συνολικό του ποσοστό μικρότερο παρά ποτέ, προσφέρει τη χώρα βορά στους λύκους με την ελπίδα να σώσει ο ίδιος το τομάρι του, να ανακάμψει και να επανέλθει διαχειριστής των ερειπίων... Ετσι, χωρίς λαϊκή εντολή, χωρίς εκλογές με τον τσαμπουκά του εκβιασμού και τον εκφοβισμό του βιασμού, σπιτώνουν την Ελλάδα στων Τραπεζιτών τα (Κατ)εργα. Πανηγυρίζουν μιντιάρχες, «νταβατζήδες» και διαπλεκόμενοι - φόρεσε ο κ. Σαμαράς τη μάσκα του Παπανδρέου κι ο Παπανδρέου τη μάσκα του κ. Σαμαρά, για να αρχίσει ξανά το έργο απ' την αρχή, τριάντα χρόνια η ίδια παράσταση στην ίδια σκηνή - μας βαρέθηκε κι ο Θεός...

Μιλούν για ελεύθερη οικονομία της αγοράς! Ανοησίες! Σχεδιασμένη είναι η οικονομία, και τη σχεδιάζουν οι Τράπεζες.

Κι ακριβώς αυτόν τον σχεδιασμό των Τραπεζών υπηρετεί και διεκπεραιώνει η (σχεδόν σοβιετικού τύπου) γραφειοκρατία των Βρυξελλών.

Με την κρίση στέγης στις ΗΠΑ ο προσπορισμός πλούτου μέσω της (υπερ)χρέωσης των νοικοκυριών έφθασε στο όριό του. Το καταναλωτικό μοντέλο «χρεώνομαι-καταναλώνω-χρωστάω» εξέπνευσε.

Ο νέος σχεδιασμός λοιπόν για την οικειοποίηση του πλούτου επιστρέφει εκεί που αυτός παράγεται - στις πηγές του. Οι πρώην καταναλωτές το νυν πάλι προλετάριοι πρέπει να ληστεύονται πριν να πάνε τα λεφτά στο σπίτι. Πώς; με μικρότερα μεροκάματα που αφήνουν περιθώριο στα αφεντικά να νέμονται μεγαλύτερες υπεραξίες.

Ετσι, ενώ οι εργαζόμενοι της Ευρώπης θα επιστρέφουν στην εποχή του Ντίκενς, τα προϊόντα θα αναζητούν την κατανάλωσή τους όχι απ' τους ίδιους (πέραν των στοιχειωδών) αλλά στις απέραντες αγορές του αναδυόμενου (πρώην δεύτερου και τρίτου) κόσμου. Ωσπου το μοντέλο «χρεώνομαι-καταναλώνω-χρωστάω» να κορεσθεί κι εκεί, έχει ο θεός, μακροπρόθεσμα ποιος ζει, ποιος πεθαίνει...

*****

Οτι η ελεύθερη οικονομία είναι σχεδιασμένη φαίνεται και από την (σχεδιασμένη) πορεία της μεσαίας τάξης πρώτα προς τον μικρομεσαίο πλουτισμό (και ταυτοχρόνως τον πολιτικό της αφοπλισμό) διά του λαϊκού καπιταλισμού κι ύστερα προς τη λεηλασία της διά της πίστωσης και συνακολούθως της υπερχρέωσης.

Αίφνης το «ιερό πρόσωπο» του Θατσερισμού, ο (μικρο)μέτοχος, ξανάγινε του κλώτσου και του μπάτσου, ενώ οι νεοφιλελεύθεροι (εχθροί του κράτους) έχουν εξελιχθεί στους μεγαλύτερους

φορομπήχτες όλων των εποχών (υπέρ των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, τραπεζιτών και λαμόγιων).

Οι εργαζόμενοι σήμερα αρμέγονται εις τριπλούν: α) βγάζοντας τόσο μεγαλύτερες υπεραξίες, όσο μικρότεροι γίνονται οι μισθοί τους. β) Με την (υπερ)φορολόγηση που (μάλιστα) δεν επιφέρει κοινωνικά αντίδωρα για τους ίδιους και γ) με τα αιώνια, διά βίου χρέη...

....................................


Τουλάχιστον η σχεδιασμένη οικονομία στις σοσιαλιστικές χώρες χαρασσόταν με κέντρο τον άνθρωπο και τις ανάγκες του, ώσπου να εκφυλιστεί ο σχεδιασμός της από ένα κόμμα που δεν αντιμετώπιζε κανενός είδους αντιπολίτευση σε μια αντιπαραγωγική (αυτ)απάτη.

Οπως έγραψε προσφάτως με αφορμή το ελληνικό ζήτημα ο Κρούγκμαν, «στην οικονομία έννοιες όπως η "τεμπελιά" είναι για τους ηλίθιους», έτσι και έννοιες όπως η «ελεύθερη οικονομία» κι ο «ανταγωνισμός», τριακόσια χρόνια μετά τον Ανταμ Σμιθ είναι για τα κορόιδα.

Η «ελεύθερη οικονομία» είναι ο ευφημισμός της διεθνούς οικονομικής χούντας των Τραπεζών, ενώ ο «ανταγωνισμός» δεν είναι παρά ο (μονο)δρομος προς τη μονοπώληση.

Τώρα μας λέει ο κυρ Ολυ Ρεν, τον παχυλό μισθό του οποίου εμείς πληρώνουμε, ό,τι θα μας έλεγε ένας Ανθύπατος (εκ φεδεράτων, της εποχής του Αλάριχου, άξεστος), αν του πηγαίναμε λειψή τη δεκάτη: φέρτε μου, ρε, τις κόρες σας να τις μάθω σταυροβελονιά..!

Σοκαριστικό ε; Γιατί; Οταν χρεωκοπούμε εμείς λόγω ελλειμμάτων, ενώ πάνε σε χρεωκοπία την Ιταλία λόγω... πρωτογενών πλεονασμάτων, το σοκ πρέπει νά 'ναι μικρότερο;

Οι μπαρούφες της ρητορικής περί την οικονομική κρίση στην Ενωση και τον κόσμο, είναι τόσο γιγάντιες όσον οι φούσκες που την ταλανίζουν...

Κι ακόμα πιο γιγάντιο είναι το κόλπο της κρίσης ως εργαλείο ή μάλλον ως όπλο για την καταστροφή λαϊκών κατακτήσεων γενιών και γενιών. Ανθρώπων και ανθρώπων...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 8.ΧΙ.2011 stathis@enet.gr

Aναδημοσίευση από τη σελίδα της εφημερίδας ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

7 Νοε 2011

Nόαμ Τσόμσκι: «Η τρόικα θέλει να σας καταστρέψει»


Τον έχουν χαρακτηρίσει «Αϊνστάιν της γλωσσολογίας», «Δαρβίνο της εποχής μας» και «κορυφαίο διανοούμενο του κόσμου». Είναι ένας από τους σημαντικότερους ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κάτι που του έδωσε και τον χαρακτηρισμό «ο αντιαμερικανός εξτρεμιστής», τον οποίο χρησιμοποιούν κυρίως οι Αμερικανοί. Η θεμελιώδης πλέον «Ιεραρχία Τσόμσκι», την οποία περιέγραψε το 1956, τον έχει καθιερώσει και ως έναν από τους σημαντικότερους γλωσσολόγους όλων των εποχών. Και όμως, παρ’ ότι έχεις όλα αυτά στο μυαλό σου όταν πηγαίνεις να τον συναντήσεις, ο 83χρονος Νόαμ Τσόμσκι είναι τελικά ακόμη πιο επιβλητικός και εντυπωσιακός από τη φήμη του.
Ο Νόαμ, όπως τον αποκαλούν όλοι στο ΜΙΤ, πηγαίνει κάθε ημέρα στο γραφείο του, στο Tμήμα Γλωσσολογίας και Φιλοσοφίας. Εκεί βρεθήκαμε στις 3.00 το μεσημέρι, 15 λεπτά νωρίτερα από το ραντεβού μας. Η Μπεβ Στολ, η βοηθός του, μας άνοιξε την πόρτα του προθαλάμου του γραφείου του. Είναι αυτή που κανονίζει τα πάντα για εκείνον με κάθε λεπτομέρεια: «Σε πέντε λεπτά θα μπείτε στο γραφείο του, ετοιμαστείτε και ο καθηγητής θα είναι μαζί σας στην ώρα του».
Ενα γραφείο γεμάτο βιβλία παντού. Στην τεράστια βιβλιοθήκη όλα είναι τοποθετημένα σε ράφια με γραμμένη από κάτω την κατηγορία στην οποία ανήκουν. Μια κατηγορία, όμως, ενώ έχει ετικέτα, είναι εντελώς κενή από βιβλία: «Intelligence». Σε κεντρικό σημείο υπάρχει μια τεράστια φωτογραφία του Μπέρτραντ Ράσελ και από κάτω γραμμένη η φράση με την οποία ξεκινά η αυτοβιογραφία του και προφανώς εκφράζει και τον Τσόμσκι: «Τρία πάθη, απλά, αλλά κατακλυσμιαία, εξουσιάζουν τη ζωή μου: Η λαχτάρα για αγάπη, η αναζήτηση της γνώσης και η ανυπόφορη θλίψη για τα βάσανα του ανθρώπινου είδους». Καθήσαμε σε ένα τραπέζι στο μέσον του γραφείου του, και ο Τσόμσκι κάθησε ακριβώς δίπλα μας. Ευτυχώς, γιατί εκτός του ότι είναι συναρπαστικό να τον έχεις κυριολεκτικά σε απόσταση αναπνοής, είναι γνωστό ότι μιλάει πάρα πολύ σιγά. Εκτός όλων των άλλων, φημίζεται και για την απίστευτη μνήμη του, θυμάται απλώς τα πάντα, κάτι που δεν το αρνείται και ο ίδιος: «Ναι, θυμάμαι πολλά πράγματα, αλλά μερικές φορές είναι λίγο βασανιστικό, επειδή οι άλλοι συνήθως δεν θυμούνται». Μπορεί με μεγάλη ευκολία να πηγαίνει από το ένα θέμα στο άλλο σαν να «τραβάει» μέσα στο μυαλό του συρτάρια με γνώσεις και πληροφορίες. Ακουγε κάθε ερώτησή μας σκυφτός, κοιτώντας προς τα κάτω, και μόλις τελειώναμε σήκωνε αμέσως το βλέμμα του και έδινε την απάντησή του κοιτώντας μας κατάματα μέχρι τέλους.
Πάντως ο Τσόμσκι έκανε την πρώτη ερώτηση: «Αλήθεια, τι γίνεται στην Ελλάδα; Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα».
Ετοιμαζόμαστε να καταστρέψουμε την παγκόσμια οικονομία. Ετσι μας λένε. Ομως η Ελλάδα που είναι λιγότερο από το ένα χιλιοστό της παγκόσμιας οικονομίας θα καταστρέψει όλη την υφήλιο; Δεν είναι γελοίο αυτό; «Πιστεύω ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: η Ευρωπαϊκή Eνωση, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ ασχολούνται με το να καταστρέψουν την Ελλάδα και υπάρχει σχέδιο για αυτό. Βέβαια, για να είμαστε ειλικρινείς, και η Ελλάδα από μόνη της έχει πολλά εσωτερικά προβλήματα. Αυτά που προτείνει η τρόικα, όμως, κάνει αυτά τα προβλήματα πολύ χειρότερα και αδύνατον να λυθούν. Σχεδιάζουν και προτείνουν πολιτικές οι οποίες δεν οδηγούν στην οικονομική ανάπτυξη και στη λύση του προβλήματος και γι’ αυτό όσο προχωρούν τα μέτρα θα φέρνουν λιγότερη ελπίδα και άρα μεγαλύτερη απελπισία στον κόσμο».
Και τι θα κερδίσουν οι λεγόμενες «αγορές» από την καταστροφή της Ελλάδας;«Ξέρετε, αυτό που ονομάζουν “αγορές”, δεν είναι κάτι ακαθόριστο. Είναι οι μεγάλες τράπεζες σε παγκόσμιο επίπεδο. Γερμανικές, γαλλικές και εμμέσως αμερικανικές τράπεζες. Η τραπεζική κοινότητα, λοιπόν, είναι αυτή που θέλει να αποπληρωθεί. Δεν τους ενδιαφέρει το τίμημα».
Πιστεύετε ότι θα τα καταφέρουν στο τέλος; «Ηδη πληρώνονται εδώ και πολλά χρόνια. Επαιρναν πάντα και παίρνουν ακόμη αυτό που θέλουν, αλλά το τελικό αποτέλεσμα ίσως είναι η καταστροφή της Ελλάδας. Η κατάσταση δεν είναι ανάλογη, αλλά υπάρχουν δύο παραδείγματα χωρών, όπως η Αργεντινή και η Ισλανδία, που δεν υπάκουσαν και πλέον πηγαίνουν καλά. Ωστόσο αυτές οι δύο χώρες είχαν το δικό τους νόμισμα, μπορούσαν να πουν “δεν δεχόμαστε τους νόμους του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος” και είχαν τη δυνατότητα να κινηθούν αλλιώς. Η Ελλάδα δεν μπορεί να κάνει ακριβώς αυτό, αφού δεν έχει το δικό της νόμισμα».
Πιστεύετε, παρ’ όλα αυτά, ότι μια επιστροφή στη δραχμή θα ήταν καταστρεπτική για εμάς; «Ναι, παρ’ ότι είναι ένα πιθανό σενάριο. Γι’ αυτό πιέζει έτσι το ΔΝΤ, διότι ξέρει ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να επιστρέψει στη δραχμή και συνεπώς γνωρίζει ότι μπορεί να πιέσει. Προσέξτε τον φασισμό του οικονομικού συστήματος. Είναι σαν να μου έχετε δανείσει εσείς χρήματα, με ληστρικά κιόλας επιτόκια, να σας αποπληρώνω για κάποια χρόνια και όταν ξαφνικά δεν μπορώ να σας πληρώσω άλλο, να μου λέτε: “Ωραία, θα πληρώσουν οι φίλοι και οι γείτονες για σένα”. Αυτό είναι το ΔΝΤ. Αν ένας επενδυτής, μια τράπεζα ας πούμε, έχει επενδύσει με ρίσκο σε μια χώρα, και βέβαια πάντα με ληστρικά επιτόκια, και κάποια στιγμή η χώρα δεν μπορεί πλέον να πληρώνει, έρχεται το ΔΝΤ και λέει ότι θα πληρώσουν άλλοι για σένα. Αυτοί, φυσικά, είναι πάντα οι φορολογούμενοι των άλλων χωρών, οι οποίοι δεν πήραν ποτέ το συγκεκριμένο δάνειο. Ολα γίνονται, αρκεί να μη χάσουν οι τράπεζες. Και τελικά να μην έχουν στην ουσία κανένα ρίσκο!».
Συγγνώμη, αλλά πώς το αποκαλείτε αυτό το σύστημα; «Είναι το οικονομικό σύστημα “στυγνή ληστεία”».
Πολύ περιγραφικό όνομα για οικονομικό σύστημα… «Μα δεν είναι καν μυστικό, το λένε και οι ίδιοι! Πριν από μερικά χρόνια ένας υψηλά ιστάμενος του ΔΝΤ το χαρακτήρισε “κοινότητα της πίστωσης και της επιβολής”. Ακριβώς όπως η Μαφία! Οπως οι μαφιόζοι, έχουν και τα λεφτά να σε δανείσουν, αλλά και τον τρόπο να σ’ τα πάρουν πίσω».
Αρα η ανυπακοή και η μη πληρωμή του χρέους μας είναι η πρότασή σας; «Προσέξτε. Η ανυπακοή πολλές φορές θέλει ψυχραιμία και υπομονή. Και κυρίως να βρείτε τον τρόπο που σας ταιριάζει».
Το ίδιο σύστημα, όμως, δεν επιβάλλεται και εδώ στις Ηνωμένες Πολιτείες;«Βεβαίως
. Από τα πρώτα χρόνια του Ρίγκαν και ως σήμερα, πάρα πολλές φορές έχουν κληθεί οι αμερικανοί πολίτες να πληρώσουν τα κεφάλαια τραπεζών που χάθηκαν σε επενδυτικά ρίσκα που πήραν οι ίδιες εντός και εκτός ΗΠΑ. Αυτό, προσέξτε, δεν θα συνέβαινε σε ένα καπιταλιστικό σύστημα. Αλλά συμβαίνει στο δικό μας οικονομικό σύστημα, διότι απλώς είναι “γκανγκστερικό”. Μάλιστα υπάρχει και όνομα για αυτό το σύστημα, ο Στίγκλιτζ θα σας έχει μιλήσει φαντάζομαι. Ονομάζεται “πολύ μεγάλο για να αποτύχει”. Αυτό περιγράφει στην ουσία την πολιτική “παροχής εξασφάλισης” από την πλευρά της αμερικανικής κυβέρνησης, η οποία διασφαλίζει στις τράπεζες και στους επενδυτικούς οργανισμούς πως “ό,τι ρίσκο και να πάρετε, όταν το σύστημα καταρρεύσει και δεν θα μπορείτε να πάρετε άλλα λεφτά, θα σας τα δώσουμε εμείς από τα χρήματα των φορολογουμένων”. Παρεμπιπτόντως, το σύστημα καταρρέει κάθε τόσο».
Οι οίκοι αξιολόγησης τι ρόλο παίζουν σε όλα αυτά; «Οι οίκοι αξιολόγησης συμπληρώνουν ιδανικά το “γκανγκστερικό σύστημα”, αφού έχουν συνυπολογίσει, πριν από κάθε επένδυση, ότι αν κάτι δεν πάει καλά στη χώρα στην οποία γίνονται επενδύσεις, τότε θα αναλάβει τα χρέη η εκεί κυβέρνηση, δηλαδή οι φορολογούμενοι. Δηλαδή κάτι το οποίο αποτελεί σκάνδαλο, αυτοί το έχουν συμπεριλάβει στους υπολογισμούς τους! Γι’ αυτό και κάποιοι, πολύ λίγοι, ακόμη και μέσα σε αυτήν την κρίση, τα καταφέρνουν μια χαρά. O ρόλος των οίκων αξιολόγησης ενισχύθηκε από τη δεκαετία του ’70 και μετά, όταν το σύστημα πραγματικά απογειώθηκε και συγκεντρώθηκε τεράστιος πλούτος στα χέρια πολύ λίγων. Ολοι γνωρίζουν ότι οι ΗΠΑ είναι μια χώρα ανισοτήτων, αλλά αυτό που ίσως δεν είναι αντιληπτό είναι ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος αυτής της ανισότητας προέρχεται από το ένα τοις χιλίοις του πληθυσμού».
Και εμείς οι πολίτες, όμως, δεν αντιδράσαμε καθόλου και τα αποδεχτήκαμε όλα αυτά που καθορίζουν τη ζωή μας. «Μα δεν τα έχουμε αποδεχτεί! Δεν μας δόθηκε καμία επιλογή και καμία εναλλακτική. Δεν μας ρώτησε κανένας: “Σας αρέσει το ΔΝΤ;”. Εμένα δεν με ρώτησε κανένας, εσάς; Απλώς το σχεδίασαν και μας το επέβαλαν».
Γι’ αυτό η Goldman Sachs, ας πούμε, αν και βασική υπεύθυνη της κρίσης, βγάζει ακόμη τεράστια κέρδη; «Ακριβώς. Αν και είναι βασικοί υπεύθυνοι και από τους αρχιτέκτονες της κρίσης, τα πάνε μια χαρά, με τεράστιους μισθούς και με μπόνους. Αυτό συμβαίνει επειδή απλώς ανήκουν στο σύστημα που προανέφερα. Η Goldman Sachs τώρα είναι πλουσιότερη από ποτέ. Αλλά ο κόσμος δεν εστιάζει σε γεγονότα όπως αυτό, διότι η προπαγάνδα αναζητεί και βρίσκει άλλους “υπεύθυνους” να κατηγορήσει. Κατά τη διάρκεια της κρίσης, όμως, ένα από τα μεγαλύτερα λάθη είναι να στοχοποιείς διάφορες κοινωνικές ομάδες».
Η στοχοποίηση, όμως, συμβαίνει και από τις δύο πλευρές. Και από το κράτος προς κάποιους, αλλά και από τους πολίτες προς κάποιους άλλους. Δεν είναι επικίνδυνο αυτό; Υπάρχει «καλή» στοχοποίηση; «Οχι βέβαια. Προσέξτε τι γίνεται. Από την πλευρά του κράτους έχουμε ορισμένους ιδιαίτερα εύκολους στόχους, όπως είναι για παράδειγμα οι δάσκαλοι και η Παιδεία γενικότερα. Από την πλευρά του πληθυσμού τώρα, έχουμε τον εύκολο στόχο, που είναι οι αλλοδαποί, και στην Ευρώπη εξαπλώνεται ανησυχητικά το φαινόμενο της μετανάστευσης. Στην Ουγγαρία με το νεοφασιστικό κόμμα Τζομπίκ, στην Αγγλία με το Βρετανικό Εθνικό Μέτωπο και την Αγγλική Αμυντική Λίγκα. Και αν σας ακούγεται ανακουφιστικό ότι σε διάφορες χώρες της Ευρώπης τα ακροδεξιά ρατσιστικά κόμματα παίρνουν κάτω από 10%, μην ξεχνάτε ότι το 1928 στη Γερμανία το Ναζιστικό Κόμμα είχε πάρει κάτω από 3%. Πέρυσι βγήκε στη Γερμανία το βιβλίο του Τίλο Σαραζίν “Η Γερμανία καταργεί τον εαυτό της”, στο οποίο ισχυρίζεται ότι οι μετανάστες καταστρέφουν τη χώρα. Εγινε μπεστ σέλερ. Η δε καγκελάριος Μέρκελ, παρ’ ότι καταδίκασε το βιβλίο, δήλωσε ότι η πολυπολιτισμικότητα έχει τελικά αποτύχει. Οι Τούρκοι και οι Αραβες που τους έκαναν εισαγωγή για να κάνουν τη βρώμικη δουλειά “απέτυχαν”, δηλαδή, να γίνουν ξανθοί και γαλανομάτηδες, κανονικοί άριοι…».
Υπάρχει πάντως το παράδοξο σε καιρούς οικονομικής και κοινωνικής ηρεμίας οι άνθρωποι να επιλέγουν τον καπιταλισμό και να θυμούνται όλα τα κακά του σοσιαλισμού. Οταν όμως έρχεται η οικονομική κρίση, τότε βρίζουν τα κακά του καπιταλισμού και μνημονεύουν τα καλά του σοσιαλισμού. Είναι λίγο ανόητο αυτό. Πώς γίνεται να αλλάξει; «Αυτό είναι και το ένα και μοναδικό μήνυμα που πραγματικά έχω να δώσω. Δεν είναι συνταγή και πρέπει ο καθένας να το καταφέρει μόνος του: Χρησιμοποιήστε την κοινή λογική».
Με αυτό που λέτε ελπίζετε να βελτιώσετε τον κόσμο; «Δεν θέλω να βελτιώσω τον κόσμο, θέλω οι άνθρωποι να τον βελτιώσουν».
Ποια είναι η άποψή σας για τον Μπαράκ Ομπάμα; Σας φαίνεται, όπως λένε, να έχει ξεχάσει ότι ο Λευκός Οίκος χτίστηκε από χέρια μαύρων; «Οταν εξελέγη ο Ομπάμα, δεν είχα καμία προσδοκία από αυτόν. Το είχα γράψει και το είχα πει πριν από την εκλογή του. Αυτός ο άνθρωπος δεν είχε καθόλου αρχές. Είναι ένας οπορτουνιστής χωρίς αρχές. Από την άλλη όμως, το να έχουμε μια οικογένεια μαύρων στον Λευκό Οίκο είναι ένα μεγάλο ιστορικό κατόρθωμα. Συμβολίζει σπουδαία πράγματα για την τεράστια ομάδα των Αφροαμερικανών, αλλά κυρίως για την παγκόσμια κουλτούρα και τον πολιτισμό. Το να περιμένεις, πάντως, κάτι από τον Ομπάμα είναι τεράστιο λάθος».
Ολα αυτά τα χρόνια που σας ακούω και σας διαβάζω, μου θυμίζετε ήρωα της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας. «Αλήθεια; Μισό λεπτό να καλύψω τις φτέρνες μου».
Ειλικρινά, μοιάζει σαν να προσπαθείτε να αλλάξετε τη μοίρα που οι ίδιοι οι άνθρωποι έχουν επιλέξει για τον εαυτό τους. Αυτό δεν είναι κάπως μάταιο; Στο τέλος δεν θα είναι έτσι και αλλιώς χαμένη μάχη; «Οχι, δεν την έχουν επιλέξει οι άνθρωποι τη μοίρα τους. Εγώ πάντως δεν την έχω επιλέξει. Εχει όμως σχεδιαστεί. Ο Ανταμ Σμιθ (που έγραψε τον “Πλούτο των εθνών”) δεν ήταν ηλίθιος που έγραψε αυτά που έγραψε».
Ας περάσουμε σε κάτι άλλο που αφορά την Ελλάδα. Πώς εξηγείτε την επιθετική συμπεριφορά της Τουρκίας; «Υπάρχουν πάρα πολλοί ιστορικοί λόγοι για αυτό. Πάντως πιστεύω ότι η Ελλάδα έχει μπει σε ένα παιχνίδι υπερβολικής σπατάλης για όπλα και αυτό έχει προκαλέσει μεγάλα προβλήματα στη χώρα, αφού ο προϋπολογισμός για τους εξοπλισμούς είναι πολύ μεγαλύτερος από όσο θα μπορούσε να αντέξει η οικονομία σας. Σκεφτείτε λίγο πρακτικά. Στην ακραία περίπτωση σοβαρής εμπλοκής μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, η πιθανότητα να χρησιμοποιηθεί όλος αυτός ο στρατιωτικός εξοπλισμός και να φέρει αποτέλεσμα είναι σχεδόν μηδενική. Διότι απλώς η δύναμη της Τουρκίας είναι πολλαπλάσια ποσοτικά».
Ομως στην ουσία οι ΗΠΑ μάς έχουν υποχρεώσει σε αυτά τα τεράστια έξοδα για εξοπλισμούς.«Φυσικά. Το λατρεύουν αυτό οι ΗΠΑ. Σχεδόν όλη η οικονομία των ΗΠΑ στηρίζεται στους εξοπλισμούς. Σκεφτείτε ότι επί Μπιλ Κλίντον η Τουρκία έγινε αναλογικά ο υπ’ αριθμόν ένα αγοραστής όπλων στον κόσμο μαζί με την Αίγυπτο και το Ισραήλ. Αυτός είναι και ένας πολύ βασικός λόγος για τον οποίο εξοπλίζουμε το Ισραήλ. Εκτός από το ότι το κάνουμε για να ευχαριστήσουμε το ισραηλινό λόμπι, τους εξοπλίζουμε για να τoυς χρησιμoποιήσουμε και ως “διαφημιστικό”, ως “teaser” για άλλες χώρες. Τα όπλα που αγοράζει το Ισραήλ δεν είναι καμία σοβαρή ποσότητα, αλλά μετά έρχεται η Σαουδική Αραβία και λέει ότι θέλει εκατονταπλάσια ποσότητα από τα ίδια όπλα. Αλλά, για να είμαστε δίκαιοι, δεν το κάνουν μόνο οι ΗΠΑ. Το κάνει και η Βρετανία».
Οι μεγάλες δυνάμεις, όμως, γιατί κάνουν εδώ και δεκαετίες τα «στραβά μάτια» στις παρανομίες που έχει διαπράξει η Τουρκία; «Μερικές φρικαλεότητες της Τουρκίας έχουν γίνει και με την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως αυτές που διέπραξε τη δεκαετία του ’90 στο νοτιοανατολικό της τμήμα εναντίον των Κούρδων, οι οποίοι είναι περίπου το ένα τέταρτο του πληθυσμού της. Μετά η Τουρκία πήρε μέρος και στον πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας».
Οι διανοούμενοι της Ευρώπης, όμως, δεν πολυμιλάνε για όλα αυτά. Τελικά ο διανοούμενος που υπηρετεί τους δυνατούς μπορεί να συνεχίσει να λέγεται έτσι;«Αυτή της Τουρκίας δεν είναι η μόνη περίπτωση, αλλά είναι πολύ ενδεικτική της κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι διανοούμενοι της Δύσης».
Την ένταση που υπάρχει τελευταία μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ πώς την εξηγείτε;«Αυτήν τη φορά η Τουρκία έχει έναν πολύ καλό λόγο, αφού ένα τουρκικό πλοίο δέχθηκε επίθεση σε διεθνή ύδατα και σκοτώθηκαν εννέα Τούρκοι. Αυτό ήταν κανονική πειρατεία. Οι Ισραηλινοί άλλωστε συνηθίζουν να τα κάνουν αυτά από παλιά. Κανένα κράτος δεν θα τη γλίτωνε με αυτά που κάνει το Ισραήλ, αλλά όταν έχεις τις ΗΠΑ από πίσω σου, κάνεις ό,τι θέλεις. Σκοτώθηκαν λοιπόν από τα πυρά των Ισραηλινών εννέα άνθρωποι, από τους οποίους να σημειώσουμε κανένας δεν ήταν αμερικανός πολίτης, και η Τουρκία απαίτησε από το Ισραήλ να ζητήσει συγγνώμη».
Πιστεύετε δηλαδή ότι πίσω από τις κινήσεις τις Τουρκίας κρύβεται και αίσθημα δικαίου; «Οχι. Ξέρετε εσείς να υπάρχει κάποιο κράτος που να είναι κράτος δικαίου; Τα κράτη δεν είναι οργανισμοί ήθους και ηθικής, είναι οργανισμοί ισχύος».
Πιστεύετε ότι θα υπάρξει κάποια στιγμή στο μέλλον ένα κράτος που θα είναι κράτος δικαίου;«Οχι,ποτέ. Εφόσον κάτι είναι κράτος δεν μπορεί να είναι δίκαιο. Βέβαια, φυσικά και υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν άνθρωποι που είναι ηθικοί και οι οποίοι προσπαθούν να επιβάλλουν το ήθος τους σε κάποια κομμάτια του κράτους. Αλλά το να περιμένεις από ένα κράτος ισχύος να συμπεριφέρεται δίκαια είναι μάταιο και ανόητο. Τα κράτη ως οργανισμοί λειτουργούν με τις δικές τους αρχές και τα δικά τους συμφέροντα. Ολη η ιστορία των κρατών είναι κάπως έτσι».
Οι λαοί, λοιπόν, κάνουν ένα διαρκές ταξίδι από ελπίδα σε ελπίδα και από όνειρο σε όνειρο, χωρίς αυτό να οδηγεί κάπου καλύτερα; «Οχι, εγώ δεν το βλέπω έτσι. Εγώ το βλέπω περισσότερο σαν το σκαρφάλωμα ενός βουνού με στόχο να κατακτήσεις την κορυφή. Κάθε φορά όμως που φτάνεις στην κορυφή που έχεις βάλει στόχο, ανακαλύπτεις ότι από εκεί φαίνεται μια άλλη, νέα, πέρα από αυτήν που κατέκτησες, και πρέπει να αρχίσεις πάλι το ταξίδι. Τότε όμως δεν πρέπει να ξεχνάς ότι έχεις ήδη κατακτήσει τον προηγούμενο στόχο σου. Νομίζω ότι αυτή είναι όλη η ανθρώπινη Ιστορία, επαναλαμβανόμενες κορυφές, για τις οποίες κάποιοι έχουν παλέψει ώστε να κατακτηθούν. Το πιο φυσιολογικό λοιπόν είναι να βρίσκει ο άνθρωπος μπροστά του ακόμη ψηλότερες κορυφές, τις οποίες δεν γνώριζε από πριν, και θα πρέπει να τις κατακτήσει. Αρα δεν πιστεύω ότι το ταξίδι είναι χωρίς ελπίδα, είναι απλώς μια συνεχής επίτευξη στόχων».
Και το ταξίδι θα υπάρχει έπειτα από κάθε άνθρωπο και έπειτα από κάθε εποχή;«Ακριβώς. Γι’ αυτό σε κάθε εποχή ας κάνει ο άνθρωπος τη δουλειά του, που είναι να κατακτήσει τις κορυφές που του αναλογούν. Δείτε τι συνέβη με τη Λατινική Αμερική. Ηταν επί 500 χρόνια κάτω από φοβερή καταπίεση, κυρίως των Ευρωπαίων και μετά των Αμερικανών. Ολα αυτά τα χρόνια εκατοντάδες προσπάθειες να απελευθερωθούν κατεστάλησαν και πνίγηκαν στο αίμα. Ομως τα τελευταία δέκα χρόνια οι λαοί της Λατινικής Αμερικής έχουν φέρει τα πάνω κάτω. Απελευθέρωσαν τις χώρες τους από τις χούντες και την καταπίεση με τρόπο εντυπωσιακό».
Πιστεύετε ότι μπορεί να συμβεί το ίδιο και με την «Αραβική άνοιξη»; «Εχουν ήδη υπάρξει τεράστιες αλλαγές, οι οποίες πιθανότατα θα είναι μόνιμες. Βέβαια έχουν πολύ δρόμο ακόμη μπροστά τους, αλλά μετρούν ήδη κάποιες σημαντικές επιτυχίες. Μία από αυτές, την οποία φυσικά δεν πολυπροβάλλουν τα δυτικά ΜΜΕ, είναι η δημιουργία πραγματικού εργατικού κινήματος στην Τυνησία και στην Αίγυπτο, χώρες οι οποίες δεν είχαν ποτέ κάτι τέτοιο. Τώρα πλέον είναι δυνατόν ακόμη και σε αυτές τις δύο χώρες να δημιουργήσουν ένα ανεξάρτητο εργατικό συνδικάτο».
Αυτή η απελπισία τού σήμερα πώς μπορεί να αλλάξει και να γίνει ελπίδα; «Δεν ξέρω. Αν γνωρίζετε την απάντηση πείτε τη και σε εμάς. Την έχουμε ανάγκη απεγνωσμένα».
Η εποχή χαρακτηρίζεται από την απουσία σπουδαίων ηγετών, ειδικά στην Ευρώπη, αλλά και αλλού. Είναι άραγε θέμα κακής συγκυρίας ή φυσιολογικό αποτέλεσμα των καιρών; «Δεν πρέπει να ψάχνεις για σπουδαίους ηγέτες. Αν κάνεις εσύ κάτι σημαντικό, θα δημιουργήσεις τη δική σου σπουδαία ηγεσία και δεν θα επιτρέψεις να δημιουργηθεί αυτό που ονομάζεις ανεπαρκή ηγεσία».
Μήπως ένα μεγάλο πρόβλημα είναι ότι οι άνθρωποι συγχέουμε εντελώς τις έννοιες «συνηθισμένο» και «φυσιολογικό» και πλέον πιστεύουμε ότι αυτό που είναι συνηθισμένο στη ζωή μας είναι και το φυσιολογικό; «Σωστό είναι αυτό, πρέπει όμως να καταφέρνεις να διακρίνεις μέσα σου τις αληθινές, τις ειλικρινείς κινητήριες δυνάμεις».
Για εσάς ποιες είναι αυτές οι βασικές κινητήριες δυνάμεις; «Είναι πολλές και γνωρίζω μερικές από αυτές. Για παράδειγμα, η δυστυχία από την οποία υποφέρουν οι άνθρωποι και κυρίως αυτή για την οποία έχω συνυπευθυνότητα. Αυτό είναι βασανιστικό. Ζούμε σε μια ελεύθερη κοινωνία και τα προνόμιά μας σημαίνουν αυτόματα και ευθύνες».
Μοιάζει πάντως στην Ελλάδα οι άνθρωποι να έχουμε υποστεί συλλογική κώφωση: μιλάμε όλοι, ενώ κανένας δεν ακούει κανέναν. Δεν είναι ένα βασικό πρόβλημα αυτό; «Θα σας πω κάτι από τη δική μου πείρα. Η οικογένειά μου ανήκε στην εργατική τάξη και υπήρχαν πολλοί άνεργοι. Αντικειμενικά τότε η κατάσταση ήταν πολύ χειρότερη απ’ ό,τι είναι τώρα. Υποκειμενικά, όμως, τότε ήταν πολύ καλύτερα τα πράγματα ως προς την προοπτική. Τώρα επικρατεί κυρίως μια τεράστια απελπισία σε σχέση με το μέλλον, ενώ τότε κυριαρχούσε η ελπίδα ότι “δεν έχουμε τίποτε, αλλά μπορούμε να κάνουμε πράγματα για ένα καλύτερο αύριο”. Μαζευόμασταν και κουβεντιάζαμε για το πώς θα βελτιώσουμε την κατάσταση για την οικογένειά μας. Αυτό ακριβώς πρέπει να κάνει κάθε μικρή κοινωνική ομάδα και τώρα στην Ελλάδα».
Είναι γνωστό ότι αγαπάτε τη χώρα μας και ότι καλός προφήτης είναι αυτός που αγαπά. Τώρα που κλείνουμε αυτήν τη συζήτηση τι θα προφητεύατε για εμάς; «Σας εύχομαι, μέσα από την καρδιά μου, να έχετε πολλή και καλή τύχη σε αυτούς τους ιδιαίτερα δύσκολους και επίπονους καιρούς, με όλες αυτές τις ισχυρές δυνάμεις που προσπαθούν να συντρίψουν την ελληνική κοινωνία και τη χώρα σας».
Τη συνέντευξη πήρε ο Μάκης Προβατάς και δημοσιεύτηκε στο ΒΗΜagazino στις 16 Οκτωβρίου 2011.

6 Νοε 2011

ΌΜΟΡΦΗ ΖΩΗ


Σπάστε τις ψεύτικες οθόνες
βγείτε απ' τα ήσυχα γραφεία
θέλει τραγούδια κι ανεμώνες η ελεύθερη ζωή

Είν' τα καλύτερά μας χρόνια
πάμε, ας φουσκώσουμε μπαλόνια
κι ας υψωθούμε τραγουδώντας πάνω απ' την πόλη αυτή

Όλοι να δώσουμε τα χέρια, δε θα 'μαστε ποτέ πια μόνοι..
Όμορφη ζωή, να ζούμε ελεύθεροι!
Ζωή!

Είμαστε όλοι καλλιτέχνες
είμαστε όλοι ευλογημένοι
φτωχοδιάβολοι μοιραίο και διαφορετικοί

Είμαστε όλοι γεννημένοι
να κυνηγάμε τα όνειρά μας
είμαστε όλοι γεννημένοι για μια ελεύθερη ζωή

Όλοι να δώσουμε τα χέρια, δε θα 'μαστε ποτέ πια μόνοι..
Όμορφη ζωή, να ζούμε ελεύθεροι!
Ζωή!
Και το χρωστάμε αυτό αδέρφια στη μάνα γή που μας ενώνει...
Όμορφη ζωή, να ζούμε ελεύθεροι!
Ζωή!

Μπορεί ν' ακούγομαι αφελής τώρα
μα πίστεψέ με θα 'ρθει η ώρα
που όλοι στους δρόμους θα ζητάμε μια ελεύθερη ζωή

Χιλιάδες πρόσωπα γιορτάζουν
χιλιάδες στόματα φωνάζουν
είμαστε όλοι γεννημένοι για μια ελεύθερη ζωή

Όλοι να δώσουμε τα χέρια, δε θα 'μαστε ποτέ πια μόνοι..
Όμορφη ζωή, να ζούμε ελεύθεροι!
Ζωή!
Και το χρωστάμε αυτό αδέρφια στη μάνα γή που μας ενώνει...
Όμορφη ζωή, να ζούμε ελεύθεροι!
Ζωή!